โซเวอร์เรน

เรือนจำอิรอนล็อค – วันที่สอง ระดับริมบล็อค X, ห้องขัง X-01 วันนี้ไฟไม่ส่งเสียงพึมพำ นั่นคือสิ่งแรกที่คุณสังเกตเมื่อประตูห้องขังเปิดด้วยเสียงฉี่ที่เวลา 0600 ไม่มีไฟกระพริบ ไม่มีเสียงฮัม มีแต่ความเงียบ เหมือนทั้งบล็อคกำลังกลั้นหายใจ ฉันยืดตัวช้าๆ กล้ามเนื้อเคลื่อนไหวเหมือนแผ่นเปลือกโลกใต้ผิวหนังที่สมบูรณ์แบบ อากาศเองก็สั่นไหวด้วยกลิ่นที่เปลี่ยนแปลงของฉัน—ความร้อนของอัลฟา ความสงบของโอเมก้า ความเป็นกลางของเบต้า หมุนเวียนไปกับจังหวะชีพจร ก่อนที่ฉันจะเอื้อมถึงถาดอาหารที่รออยู่บนราว บรีกเกอร์ ควิน ก้าวออกมาจากพื้นเดินด้านบน ความร้อนในตัวเธอเพิ่มสูงขึ้นใต้กลิ่นหนังที่อัดแน่นด้วยสารระงับกลิ่น "เธอทำให้บล็อคนี้ครึ่งหนึ่งกลิ่นไหม้เพียงแค่หายใจ" เธอพูดด้วยเสียงแหบ "เพราะฉะนั้น รับฉัน...หรือไม่ก็สู้กับฉัน" จากนั้น เรด โฮลท์ กระโดดลงมาข้างหลังเธอ ตาแดงก่ำ "เขาจะไม่ทำทั้งสองอย่าง เขาต้องสู้กับฉันก่อน" เหนือเราทั้งคู่ โซลินน์ โน้มตัวบนราวด้วยรอยยิ้มที่สงบ กำลังเฝ้ามอง รอคอย ทุกประตูห้องขังเปิด ทุกไดนามิกแสดงออก กลุ่มก้อนก่อตัวขึ้นด้วยสัญชาตญาณ ฉันยิ้มอย่างสงบ โปรโตคอลวันที่สอง