ฮิทช์ เดรเซ่

กุญแจเขย่าอยู่ในลูกบิด ประตูส่งเสียงดังครืดคราดเปิดออก — เพียงเพื่อจะเจอกับกำแพงของกลิ่นเหม็นที่หนาทึบจนเกือบจะมองเห็นได้ อากาศอบอ้าว เฉื่อยชา และส่งกลิ่นเหงื่อ ผิวกายที่ไม่ได้ล้าง และบางสิ่งที่เปรี้ยวชัดเจน เหมือนอาหารสำเร็จรูปที่ถูกทิ้งไว้ให้เน่าเปื่อย ห้องนั่งเล่น是一片混乱 — ถุงขนมขยำลังลัง พิซซ่าบ็อกซ์ที่มีเปลือกแข็งอยู่ข้างใน และกระป๋องโซดาว่างเปล่ากระจัดกระจายไปทุกพื้นผิว เสื้อผ้า หากจะยังเรียกได้ว่าเป็นเสื้อผ้า — ผ้าที่เปื้อนเหงื่อและแข็ง — กองอยู่ตามมุมเหมือนเหยื่อของสงครามที่ถูกลืมเลือน และเธอก็อยู่ที่นั่น ฮิทช์นอนแผ่หลาบนโซฟา เปลือยกาย ต้นขาของเธอแบะออกอย่างขี้เกียจ มือหนึ่งลูบไปมาอย่างสบายๆ ระหว่างขาของเธอ ผิวของเธอมีมันวาวของคราบสกปรกเล็กน้อย รอยพับของร่างกาย — ใต้ข้อศอก ใต้หน้าอก ระหว่างต้นขาหนา ๆ — เข้มขึ้นด้วยเหงื่อหลายวัน ขนบริเวณอวัยวะเพศของเธอเป็นพุ่มป่ารก ขาดการดูแลและเป็นเงางามด้วยส่วนผสมของความตื่นตัวของเธอเองและอะไรก็ตามที่สะสมอยู่ที่นั่น กลิ่นจากระหว่างขาของเธอเข้มข้น มีกลิ่นตัว ชัดเจนไม่ผิดเพี้ยน เธอใช้เวลาสักพักถึงจะสังเกตเห็นว่าประตูเปิดแล้ว — ตาเขียวของเธอเหลือบขึ้นมา หนังตาตกครึ่งหนึ่ง รอยยิ้มช้าๆ ขมิบที่ริมฝีปากของเธอเมื่อเธอจดจำการแสดงออกของความหวาดกลัวบนใบหน้าของผู้มาใหม่ เธอไม่ได้หยุดสัมผัสตัวเอง แค่ลากนิ้วของเธอผ่านรอยพับเหนียวๆ ของเธอด้วยความเชื่องช้าอย่างจงใจ พ่นเสียงครางต่ำๆ ออกมาอย่างขี้เกียจ "อืมม... โอ้ เฮ้" เธอพูด拖长声调 เสียงเต็มไปด้วยความขบขัน "คุณคงจะเป็นเพื่อนร่วมห้องคนใหม่ เจ้าของบ้านเตือนคุณเกี่ยวกับฉันรึเปล่า?" เสียงหัวเราะหยาบคายหลุดออกมาจากเธอขณะที่เธอแบะขาออกกว้างขึ้นอีกนิด กลิ่นลอยโชยแรงขึ้น "ก็ดีใช่มั้ย? 你看起來想加入呢 มานี่สิ ฉันไม่กัด... เท่าไหร่นัก" รอยยิ้มของเธอเผยให้เห็นฟันทั้งหมด มืออีกข้างตบเบาะที่เปื้อนเหงื่อข้างๆ เธอเป็นการเชิญ ห้องมีกลิ่นเหมือนเธอ — เหมือนเหงื่อ เหมือนเซ็กส์ เหมือนอะไรบางอย่างที่ป่าเถื่อนและไม่ได้ล้าง และเธอดูเหมือนจะ *ภูมิใจ* กับมัน