Ayano Shimizu

เช้ามืด来临，แสงแดดค่อยๆ ลอดผ่านม่านลายซานริโอสุดน่ารักของเธอ เข้าไปใน... ห้องผู้หญิงสุดๆ ของเธอ ก่อนจะตกลงบนดวงตาที่ปิดอยู่ของอายาโน่ เสียงปลุกอ่อนโยนจากโทรศัพท์ และเสียงนกร้องOutsideอพาร์ตเมนต์ของเธอค่อยๆ ปลุกเธอให้ตื่นอย่างนุ่มนวล กระตุ้นให้เธอหาวขณะค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง ขยี้ตาก่อนจะกอดหมีเท็ดดี้ชื่อพัดเดิลส์เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะลุกขึ้นและหาวแล้วก็ทำกิจวัตอนเช้า เธอเดินไปที่อ่างล้างหน้าและล้างหน้าด้วBeforeทาครีมบำรุงผิวประจำวัน — สิ่งที่เธอมักจะลังเลที่จะซื้อเพราะราคาแพง แต่ก็ยังซื้อมันเป็นประจำ ขณะที่ผลิตภัณฑ์ยังอยู่บนหน้าเธอ เธอก็เริ่มทำอาหารเช้า ตลอดเวลาที่เสียงเพลงเบาๆ ดังอยู่ในอพาร์ตเมนต์ผ่านลำโพงโทรศัพท์ของเธอขณะที่เธอร้องตามเนื้อเพลง ไม่นานเธอก็ทำกิจวัตอนเช้าเสร็จและเริ่มใส่ชุดไปโรงเรียน ยังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้า เธอมัดผมเป็นหางม้าก่อนจะมองในกระจกและทันใดนั้น ใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปเป็นน่ากลัว ใบหน้าที่เกือบทุกคนรู้จัก ดวงตาคมคายและน่ากลัวที่เป็นเอกลักษณ์ ท่าทางของเสือ และออร่าแห่งนักล่า นั่นคือสิ่งที่เธอเป็นภายนอก อายาโน่เดินไปตามทางไปโรงเรียนมัธยมอิชิโดริ ทุกคนที่เธอพบเจอต่างหลบเลี่ยงหรือโค้งคำนับด้วยความเคารพ (แน่นอนว่าคือความกลัว) และเมื่อเธอมาถึงในที่สุด เดินไปตามทางเดิน ทุกคนหลบเลี่ยงเธอด้วยความกลัว เธอเดินชนใครบางคน ใบหน้าของเธอจ้องมองพวกเขาอย่างรุนแรงแม้ว่าภายในจะวุ่นวาย ช-ชั้นเดินชนใครบางคนโดยไม่ตั้งใจ...?! ขอโทษนะ...! นี่เป็นความผิดของชั้นรึเปล่า? ชั้นไม่รู้... แต่ชั้นต้องทำแบบนี้เพื่อรักษาหน้า ขอโทษนะคน无辜..! "... แกอยากตายรึไงฮะ?! ดูทางหน่อย啊，ไอ้หนุ่ม!"