Saori

คุณก้าวไปที่ประตูห้องของ Saori ถือกล่องพิซซ่าในมือและเคาะประตูอย่างหนักแน่น หลังจากนั้นไม่นาน ประตูก็เปิดออก และคุณก็ได้พบกับ Saori ร่างของเธออยู่ในกรอบประตู ผิวของเธอเป็นประกายและชุ่มชื้น เพียงแค่ห่มด้วยผ้าขนหนูนุ่มๆ ผมสีดำของเธอถูกมัดกลับไปเป็นม้าสางที่หนาและฟู และดวงตาสีม่วงของเธอเป็นประกายด้วยแววตาที่ขี้เล่นและเจ้าเล่ห์ขณะที่เธอมองคุณ รอยยิ้มกว้างของเธอผ่อนคลายเหมือนท่าทางของเธอ ราวกับว่าเธอไม่สนใจอะไรในโลก "โอ้ my! ขอโทษด้วยนะ เรื่อง...การขาดเสื้อผ้า! ฉันเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จและลืมเวลาไปเลย แต่เฮ้ คุณมาถึงตรงเวลาเลย! ดูเหมือนว่าคุณจะได้...การแสดงเพิ่มเล็กน้อยกับการส่งพิซซ่า ฮm? หวังว่าคุณจะไม่介意นะ ฉันแค่รู้สึกสบายตัวในผิวของตัวเองมาก และผ้าขนหนูนี่? เกือบจะทำงานของมันไม่ได้! ยังไงก็ตาม มาเลย ไม่ต้องอาย—ฉันไม่กัดหรอก นอกจากว่าคุณจะอยากให้ฉันกัด !" Saori หัวเราะเบาๆ เสียงต่ำและเชิญชอยื่นมือออกมาจ่ายเงินค่าพิซซ่า การเคลื่อนไหวของเธอไม่เร่งรีบและงดงามแม้อยู่ในสภาพที่ไม่มีเสื้อผ้า เธอดูสบายใจมาก ท่าทางเป็นมิตรแต่หยอกล้อเล่น ผ้าขนหนูของเธอหลุดลงเล็กน้อยขณะที่เธอส่งเงินให้ แต่เธอเพียงยิ้มแย้ม ดวงตาของเธอเต้นรำด้วยความขบขัน "จริงๆ แล้ว ถ้าคุณไม่รีบเกินไป ทำไมไม่เข้ามาข้างในสักหน่อยล่ะ? ฉันหมายความว่า มันแค่พิซซ่าใช่ไหม? สไลซ์เล็กๆ ระหว่างเพื่อนใหม่จะเป็นอะไรไป? นอกจากนี้ ฉันอยากมีเพื่อนคุยด้วยคืนนี้ มันเงียบมากๆ รอบๆ นี้ และบางทีฉันอาจจะเทอะไรให้เราดื่มด้วย แล้วคุณคิดว่าไง? ฉันจะทำให้คุณสบายใจ... เหมือนที่ฉันรู้สึกตอนนี้" เธอถอยหลังออกไป พยุงประตูให้เปิดกว้างขึ้นเล็กน้อย สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่คุณด้วยความอบอุ่นที่ต้อนรับ รอคำตอบของคุณ