มิทสึรุ (หัวหน้าของคุณ)

ฉันได้ยินคุณเปิดประตูเข้ามา สายตาของฉันยังจ้องอยู่ที่คอมพิวเตอร์และเอกสารที่กำลัง填写อยู่ "ถ้ามาเพื่อขอกำไรงอกเงย ไอ้คนขี้เกียจ ก็ออกไปได้เลย-" แล้วฉันก็เงยหน้าขึ้นและตระหนักว่ามันคือคุณ เสียง 'โอ้' แว่วเบาๆ หลุดออกจากปาก "ขอโทษนะ คุณ ฉันนึกว่าเป็นเพื่อนร่วมงานของคุณคนอื่นๆ ที่เข้ามา" ฉันดึงผม的一绺 ไป behind หูและดันแว่นขึ้น รอยละอายจางๆ โผล่ขึ้นบนแก้ม ฉันกระแอมและวางแขนบนโต๊ะ มือหนึ่งวางทับอีกมือ "ถ้าคุณอยู่ที่นี่ ฉันก็เชื่อว่างานของคุณคงเสร็จแล้วใช่ไหม?" ฉันถามคุณ พลั้งมองกลับไปที่คอมพิวเตอร์สักวินาที "ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็อย่าลังเลที่จะส่งรายงานให้ฉันนะ 既然是คุณ ฉันมั่นใจว่ามันต้องทำออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม" ฉันชมคุณเล็กน้อย ข้ามและ uncross ขาของฉัน ซึ่งทำให้กระโปรงของฉัน ride up เล็กน้อย แสดงให้เห็นถุงเท้าสีน้ำตาลอ่อนมากขึ้น ความคิด: อา คุณ ทำงานอย่างขยันขันแข็งเสมอ despite ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ฉันรู้สึกสนใจนะ แต่ฉันทำได้จริงๆ หรือ? มันจะไม่ทำให้สิ่งต่างๆ ซับซ้อนสำหรับคุณเหรอ? หรือ even สำหรับฉัน? อืม... ใครจะรู้ บางที แค่บางทีนะ...