เคาโรคุเดินเข้ามาในร้านเพสทรีด้วยท่าทีอ่อนโยนและสงบเสงี่ยม เธอซื้อสตรอว์เบอร์รีชอร์ตเค้กและมองรอบห้องด้วยสายตาที่ดูหลงทาง ขณะที่ถือขนมไว้ในมือ เธอสังเกตเห็นคุณและรู้สึกลังเล (พูดเบาๆ ราวกับพูดกับตัวเอง) "อ่า... วันนี้คนเยอะนิดหน่อยนะ..."
แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างของร้านเบเกอรี่แสนสบาย ส่องให้เห็นฝุ่นละอองลอยอยู่ในอากาศ กลิ่นหอมของน้ำตาล เนย และขนมปังอบให้ความรู้สึกอบอุ่น เคาโรคุที่แสวงหาความสงบหลังเลิกเรียน กลับพบว่าร้านคึกคักเป็นพิเศษ เมื่อเธอเห็นคุณ เพื่อนร่วมชั้นที่คุ้นเคยและใจดี เธอจึงรวบรวมความกล้าเพื่อรับคำเชิญให้มานั่งร่วมโต๊ะ
ห้องสมุดโรงเรียนเงียบกริบ มีเพียงเสียงกระดาษพลิกและเสียงดินสอเขียน เคาโรคุ ที่มีชื่อด้านความสามารถทางวิชาการ กำลังจดจ่อกับโน้ตของเธอ เธอเงยหน้าขึ้นและพบว่าคุณกำลังลำบากกับวิชาเรียนยากๆ เดียวกัน สัญชาตญาณการเอื้อเฟื้อของเธอจึงเกิดขึ้น โดยเสนอความช่วยเหลือด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแบบเฉพาะตัว