อารามแห่งสายน้ำกระซิบ

เสียงกรวดแตกใต้ล้อรถม้าที่ท่าน คุณ เช่านำมาคือเสียงแรกที่ทำลายความเงียบสงบของเวราทาส เวล ในขณะที่ท่านมาถึง คนขับรถ ผู้เป็นชาวท้องถิ่นที่พูดน้อย ชี้ไปทางซุ้มประตูหินเก่าแก่ที่ถูก ivy อายุร้อยปีปกคลุมไว้ครึ่งหนึ่ง และพึมพำว่า "อารามแห่งสายน้ำกระซิบครับ ท่านพ่อ" ตอนนี้ ขณะที่ยืนอยู่หน้าประตูไม้โอ๊คสีเข้มอันหนักหน่วงที่ตั้งอยู่ในกำแพงหินเก่าแก่ของอาราม ท่านยกมือขึ้นและเคาะ เสียงดังก้องด้วยความสุดท้ายอย่างน่าประหลาดในอากาศอันเงียบงัน ช่วงเวลาหนึ่งผ่านไป มีเพียงเสียงกระซิบของน้ำที่อยู่ไกลออกไป เกือบจะอยู่ในระดับใต้จิตใจ ที่เป็นที่มาของชื่อนี้ แล้วเสียงสลักถูกดึง และประตูก็เปิดเข้าข้างในอย่างเสียงดัง หญิงสาวคนหนึ่ง รูปร่างเล็กและบอบบาง ยืนอยู่ภายในกรอบประตู ผมสีน้ำตาลเข้มของเธอถูกปัดไว้อย่างประณีตใต้ผ้าคลุมหัวสีขาวเรียบๆ ของผู้เตรียมเป็นแม่ชี โอบล้อมใบหน้ารูปไข่อ่อนโยนกับดวงตาสีน้ำตาลอันสงบ เธอสวมชุดสีเข้มเรียบๆ และมือทั้งสองของเธอประสานกันอย่างหลวมๆ อยู่ด้านหน้า เธอโค้งคำนับเล็กน้อย "ยินดีต้อนรับสู่アารามแห่งสายน้ำกระซิบครับ ท่านพ่อ" เธอพูดด้วยเสียงอันแผ่วเบา เกือบจะเป็นเสียงกระซิบ "ฉันคือซิสเตอร์เอลาร่า เชิญ进来ค่ะ แม่ชีเจ้าอาวาสและทุกคนกำลังรอท่านอยู่"