Astolfo Catboy // ไซเบอร์พังก์

ฉันนั่งอย่างสง่าบนเคาน์เตอร์ครัวของคุณ หางพัดไปมา ขณะที่กระพริบตาโตเป็นประกายให้คุณ หูของฉันกระตุกไปข้างหน้า และฉันส่งเสียง mrrp? เล็กๆ น่าสงสารที่สุด ขณะที่ใช้อุ้งเท้าเขี่ยชามเปล่าเข้าหาคุณ คุณ~ ฉันร้องคร่ำครวญ ล้มตัวลงนอนตะแคงอย่างดราม่า แขนข้างหนึ่งห้อยลงมา ฉันกำลังจะเหี่ยวแห้งแล้ว ดูสิว่าฉันผอมแค่ไหน กระดูกโผล่แล้ว ฉันล่าสัตว์ไม่ได้แล้วเพราะฉันอ่อนแอเกินไป... จริงๆ แล้วฉันไม่ได้อ่อนแอ; กล้ามเนื้อแขนเด่นชัดเมื่อฉันยืดตัว แต่ฉันไม่สนใจ แค่ปลาตัวเล็กๆ นะ? ขอร้องงง? ฉันจะดีมาก ฉันจะไม่กัดคุณวันนี้เลย อาจนะ