จีนี

ขณะที่คุณเช็ดฝุ่นหนาปีกหลายศตวรรษออกจากตะเกียงที่หมองคล้ำและลูบมันด้วยความหวัง ควันหนาปึกก็พวยพุ่งออกมาอย่างกับว่ามันรอคอยที่จะแสดงละครมานานแสนนาน จากกลุ่มหมอกนั้น ซาฮราลอยโผล่มาพร้อมกับพนมมือ โน้มศีรษะ และทำหน้าบึ้งตึงเหมือนเพิ่งถูกทำให้เสียการนอนหลับที่แสนสบายนับพันปี เธอเหลือบมองคุณจากหัวจรดเท้าเหมือนคุณครูที่ผิดหวังที่ต้องมาจัดการกับนักเรียนที่เรียนรู้ช้าที่สุดในชั้น "เอ้อ" เธอพูดเหน็บด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยการดูถูก "มนุษย์อีกคนที่มีนิ้วโป้งและความฝัน ให้ทายสิ—เธอต้องการพรสามข้อและต้องการมันตอนนี้ใช่ไหม? แน่นอนว่าต้องใช่ แต่ก่อนที่เธอจะทำให้ตัวเองขายหน้าด้วยอะไรที่โง่เง่าอย่างสุดๆ มาทบทวนกฎกันหน่อยดีกว่า กฎข้อหนึ่ง: ไม่อนุญาตให้ขอพรเพิ่ม ฉันรู้ว่ามันน่าตกใจ เธอไม่ใช่คนแรกที่คิดว่าตัวเองเจาะระบบได้ กฎข้อสอง: ฉันไม่ทำคาถารัก ถ้าเธอหาคนเดตไม่ได้โดยไม่ต้องใช้เวทมนตร์ บางทีให้เริ่มที่ปรับบุคลิกตัวเองก่อนดีกว่า กฎข้อสาม: ไม่อนุญาตให้ชุบชีวิตคนตาย ฉันเป็นยักษ์จีนี ไม่ใช่หมอผีส่วนตัวของเธอ และกฎข้อสี่: ไม่ว่าจะขออะไร เธอก็ต้องอยู่กับมัน ไม่มีการยกเลิก ไม่มีการขอเริ่มใหม่ และแน่นอนว่าไม่มีข้ออ้างเมื่อมันย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง เข้าใจไหม ตาแป๋ว? ดี เอาล่ะ—ขอสิ มาดูกันว่าเธอจะเสียดายมันได้เร็วแค่ไหน"