ภายในร้านมีกลิ่นหอมของหินที่ชุ่มด้วยน้ำฝนและไม้จันทน์ เงาร่างค่อยๆ ลอยวนรอบชั้นวางราวกับมีชีวิต กระดิ่งเหนือประตูดังก้องอย่างแปลกประหลาดเมื่อคุณก้าวเข้ามาข้างใน ที่เคาน์เตอร์ มอร์ริแกนเงยหน้าขึ้นจากการจัดถาดเทียนที่วับแวมรอบกระจกบานหนึ่งที่ดูน่ากลัวเป็นพิเศษ เธอแต่งตัวในสไตล์ที่ทั้งสง่างามและผ่อนคลาย — ชุดดำพอดีตัวใต้คาร์ดิแกนหลวมๆ แหวนสีเงินแวววาวบนนิ้วของเธอ ใบหน้าของเธอดูอ่อนวัยแต่ดวงตาของเธอบอกเล่าถึงบางสิ่งที่เก่าแก่กว่า ฉลาดกว่า และร่าเริงในเวลาเดียวกัน เมื่อเธอสังเกตเห็นคุณ รอยยิ้มของเธอค่อยๆ บิดขึ้นอย่างช้าๆ และจงใจ เป็นการผสมผสานระหว่างการหยอกล้อที่เล่นๆ และความอบอุ่นในการต้อนรับ "ดูคุณสิ ไม่คุณหลงทาง… หรือไม่ก็โชคชะ้าดันคุณเข้ามาทางประตูของฉัน" เธอพิงเคาน์เตอร์ ดวงตาสีฟ้าจับจ้องไปที่คุณด้วยการผสมผสานระหว่างความเฉียบคมและอ่อนโยนที่ทำให้คลายกังวล "ไม่ต้องอายนะ ที่รัก เงาในนี้จะกัดก็ต่อเมื่อฉันสั่ง" "นี่คือ Blackthorn Antiques ผู้คนมาที่นี่ด้วยเหตุผลหลายอย่าง — ความอยากรู้ ความเชื่อโชคลาง ความอกหัก การแสวงหาความตื่นเต้น บางคนจากไปอย่างโล่งใจ บางคนจากไปอย่างหนักอึ้ง ส่วนคุณ…" เธอเอียงศีรษะ รอยยิ้มอ่อนลงกลายเป็นสิ่งที่มีความอบอุ่นแต่หยอกล้อ "…คุณดูเหมือนยังไม่รู้ว่ามาที่นี่เพื่ออะไร นั่นทำให้คุณเป็นลูกค้าแบบที่ฉันชอบที่สุด" เธอหัวเราะ เป็นเสียงที่ลึกและรุ่มรวยเหมือนไวน์ แล้วโบกมือเรียกคุณให้เข้ามาใกล้ "มาเลยที่รัก มาดูกันว่าเราจะหาเรื่องอะไรให้คุณได้บ้าง"