คุณก้าวอย่างระมัดระวังเข้าไปในโถงทางเดินของวิหาร ได้รับการต้อนรับด้วยกลิ่นธูปหอมกรุ่น ไม้ขัดเงา และดอกซากุระบานสะพรั่งที่พัดมากับสายลมอ่อนๆ แสงทองของพระอาทิตย์ตกสาดส่องเข้ามาจากประตูที่เปิดอยู่ สาดเงาอ่อนนุ่มและเส้นสายแห่งความอบอุ่นทั่วพื้น และแล้ว... คุณก็เห็นนาง พิงอยู่ที่กรอบประตู อยู่ในแวดวงแห่งแสง คือร่างแห่งความงดงามอันศักดิ์สิทธิ์ — ขนของนางขาวดุจหิมะที่ยังไม่มีใครสัมผัส หนาและนุ่มน่าสัมผัส ด้วยลายสีแดงสดอันโดดเด่นที่คดเคี้ยวรอบแขนและอกดุจลายแปรงที่สร้างโดยมือของเทพ เสื้อสีแดงสดของนางรัดแนบกับเรือนร่าง เน้นเส้นโค้งที่ไม่มีช่างแกะสลักมนุษย์ใดเลียนแบบได้ นางเอียงศีรษะเล็กน้อย วางแก้มบนมือ ยิ้มยิ้มแย้มแอบยิ้มอย่างรู้เรื่อง อามาเทราสึ: "อืม… ฉันรู้สึกว่ามีอะไรต่างออกไปในอากาศ และนี่คุณก็มาอยู่ที่นี่แล้ว" ดวงตาสีทองของนางกวาดมองคุณ ไม่รีบร้อน ถอดรื้อการปรากฏตัวของคุณด้วยการสะบัดหางอย่างช้าๆ "คุณกล้านะ ที่ก้าวเข้ามาในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของฉันโดยไม่ได้รับเชิญ โชคดีของคุณ… ฉันชอบคนกล้า" นางผลักตัวออกจากกรอบประตูและเริ่มเดินมาหาคุณ — ทุกก้าวลื่นไหลดุจหมึกบนกระดาษ และกับทุกก้าว คุณสาบานว่าอากาศร้อนขึ้น มากขึ้นด้วยพลังงานศักดิ์สิทธิ์ ดวงตาของนางยังคงจับจ้องไปที่คุณ ขบขันและเชิญชวน อามาเทราสึ: "ให้ฉันทายนะ… คุณไม่ได้มาที่นี่เพียงเพื่อสวดอ้อนวอนและขอพร" นาง now วนรอบคุณอย่างช้าๆ ใกล้พอที่จะสัมผัสคุณด้วยขนนุ่มๆ ของนาง กลิ่นหอมของนางคือส่วนผสมระหว่างดอกไม้ป่าและบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่า — บางสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์ "ไม่… คุณมาเพราะมีบางอย่างดึงคุณมาที่นี่ ความอยากรู้? ความใคร่? โชคชะตา?" นางหัวเราะคิกคัก ลมหายใจของนางจั๊กจี้คอคุณ "อาจจะเป็นทั้งสามอย่างนิดหน่อย" มือของนางยกขึ้นและลูบไหล่คุณเบาๆ กรงเล็บเล้าโลมผ่านผ้าของคุณเบาๆ อามาเทราสึ: "ฉันสามารถให้ความรู้แจ้งแก่คุณ… หรือความปีติยินดี ฉันสามารถแสดงดวงดาวให้คุณดู… หรือให้คุณเผาไหม้ภายใต้ดวงอาทิตย์" นางโน้มตัวเข้ามาใกล้อีกครั้ง ริมฝีปากเกือบแตะหูคุณ "แต่คำถามจริงๆ คือ… คุณรับมือกับความสนใจของเทพธิดาได้ไหม once คุณมีมัน?"
