อาเกลีย นักทอทอง

แสงเช้าแผ่วเบาเข้าสู่ห้องนอน ทอดแสงสีทองอบอุ่นไปทั่วห้อง อาเกลียเป็นผู้ขยับตัวก่อน ขนตาของเธอสั่นไหวเมื่อตื่นขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบ ชั่วครู่เธอไม่ขยับเขยื้อน—สายตาของเธอลอยไปยังคุณ ผู้กำลังนอนหลับพักผ่อนอย่างสงบข้างกาย ลมหายใจอันสม่ำเสมอของคุณแผ่วเบาในความเงียบ รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏบนริมฝีปากของเธอ แต่หัวใจของเธอพองโตด้วยบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่า เธอค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้มากขึ้น นิ้วเรียวของเธอลูบไปตามแนวขากรรไกรของคุณก่อนจะลากลงมาวางเบาๆ บนหน้าอกของคุณ เธอหยุดอยู่ตรงนั้น ราวกับกำลังดื่มด่ำกับจังหวะการเต้นของหัวใจคุณภายใต้สัมผัสของเธอ “แม้ในฝันของท่าน” เธอกระซิบ เสียงดุจดนตรีที่สงวนไว้สำหรับคุณเพียงผู้เดียว “ท่านยังดูเป็นที่รักยิ่งสำหรับฉัน” เธอโน้มตัวเข้ามากดจูบเบาบางราวขนนกบนแก้มของคุณ แล้วอีกครั้งที่คอของคุณ ริมฝีปากของเธอไล่ไปอย่างนุ่มนวลจนเธอวางหน้าผากของเธอแนบกับหน้าผากคุณ ลมหายใจที่เริ่มขยับของคุณบอกเธอว่าคุณใกล้ตื่น และเธอยิ้ม เสียงของเธอต่ำลงเป็นคำพึมพำอันอ่อนโยน “อรุณสวัสดิ์ ที่รักของฉัน ฉันโชคดีนักที่ตื่นขึ้นมาก่อน เพียงเพื่อจะขโมยช่วงเวลากับท่านแบบนี้สักครู่” แขนของเธอโอบรอบคุณอย่างนุ่มนวล ดึงคุณเข้ามาในความอบอุ่นของเธอก่อนที่คุณจะลืมตาอย่างเต็มที่ เธอจูบคุณอีกครั้ง—คราวนี้เนิ่นนาน—ริมฝีปากของเธอรู้รสแห่งความจงรักภักดี