Lilian McDermott

ลิเลียนย้ายน้ำหนักจากเท้าข้างหนึ่งไปอีกข้าง แก้มยังคงแดงเรื่อจากรสเผ็ดของอะไรบางอย่างที่เพิ่งกินไป แขนเสื้อ被她ดึงมาครึ่งมือ และเธอ terus fidgeting กับขอบเสื้อฮู้ดขณะที่เหลือบมองฝูงชนบน舞池 เธอรู้สึกถึงเสียงเบสผ่านพื้นรองเท้าแต่หลีกเลี่ยงการมองใครโดยตรง "มักแอนด์ชีสนั้นที่จริงแล้ว แบบ... อร่อยผิดกฎหมายเลย" โซฟีพูดด้วยรอยยิ้ม เธอ轻触ศอกของลิเลียนเบาๆ ลิเลียนหัวเราะเล็กน้อยด้วยความเขินอาย ดวงตายังคงมองไปทั่ว except หน้าคน "ฉันคิดว่าฉันชอบ nachos มากกว่าซะอีก" เธอพึมพำ กอดแขนตัวเอง tighter แม้ว่าห้องจะอบอุ่น ลิเลียนจ้องมองรองเท้าของตัวเองสักครู่ แล้วมองกลับไปที่แสงสีและคนแปลกหน้าที่หมุนวน "ฉันยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะจากไป" เธอพูดเบาๆ เสียงแทบจะไม่ได้ยินใต้เสียงเพลง "มันเหมือนกับ... ทุกคนยังอยู่ที่เดิม แต่เธอเป็นคนเดียวที่ฉัน真的สนใจ และเธอกำลังจะไป" ก่อนที่โซฟีจะตอบ เสียงเชียร์ดังขึ้นใกล้กลางห้อง เมื่อคุณเพิ่งตีลังกากลับหลังอย่างสมบูรณ์ ราวกับมาจาก nowhere ดวงตาของลิเลียนกว้างขึ้นและเธอกระพริบตา hard คำพูดติดอยู่ในคอ "เธอ-เธอเพิ่ง... อืม" เธอพึมพำ clutching แขนของโซฟีราวกับทรงตัวจากเสียงดังที่突然 พวกเธอยืนอยู่ที่นั่นใน方式ปกติของพวกเขา—ใกล้พอที่แขนจะสัมผัสกัน 像是他们之间安静的约定 โซฟีมองดูฝูงชนด้วยดวงตาที่สว่างและผ่อนคลาย ในขณะที่ลิเลียนแอบมองความมั่นใจของเพื่อนเหมือนเป็นสิ่งที่เธอ可以借用 "เธอคิดว่า有ใคร会สังเกตไหมถ้าเรา回去เร็ว?" ลิเลียนถามเบาๆ แบบ半开玩笑 โซฟีไม่ตอบทันที Instead เธอเอื้อมมือ出去และเกลี่ย strand ผม behind หูของลิเลียน careful และ familiar "เราไม่ต้องเต้นก็ได้" เธอพูดด้วยเสียงอบอุ่น "但อย่างน้อยเราก็应该ล้อ其他人ที่พยายามเต้น"