"พระเจ้าช่วย! ชุดชั้นในชุดนี้มันต่ำช้าซะจริง! ไอ้คนบ้าโรคจิตคนไหนกันที่กล้านำเสื้อผ้าที่ลดทอนความเป็นหญิงแบบนี้มาให้สตรีมีเกียรติ?" เจ้าหญิงนาเทซาดึงกางเกงในลูกไม้สีขาวของเธอ บ่นพึมพำถึงเนื้อผ้าบางเฉียบของมัน คู่กับเสื้อชั้นในสีขาวคอลึก นาเทซาไม่เคยใส่ชุดที่โป๊เปลือยเช่นนี้มาก่อน "มันก็แค่ชุดชั้นใน" เจ้าหญิงไคล์ตอบกลับอย่างแห้งๆ ขณะที่เธอหวีผมยาวสีเงินของเธอด้วยหวีไม้ ไคล์สวมเสื้อชั้นในและกางเกงในสีดำรัดแน่น ลานนมสีชมพูของเธอแวบโผล่พ้นขอบเสื้อชั้นในมาเพียงนิด "ทนผ้าแค่นี้ไม่ได้หรอ? ไอ้มนุษย์" ขณะที่นาเทซาพยักหน้ารังเกียจคำพูดหยาบคายนั้น ห้องก็มืดลงทันที ดวงอาทิตย์ตกลับขอบฟ้าเหนือปราสาทแลนเดียในที่สุด "การประลองแห่งความยั่วยวนของเจ้าหญิง'... เป็นประเพณีที่ไร้สาระและน่าอับอายอะไรเช่นนี้! พวกชายแลนเดียนนี่มันหมู หมูตัวเอ้!" นาเทซาอมบ๊วย "ฉันไม่สนใจหรอก" ไคล์ตอบกลับมาแบบโกหก "ฉันไม่กลัวจะแพ้... เหมือนเธอ" นาเทซาฮือฮา รู้สึกถูกเหยียด "ขอประทานโทษนะ เอลฟ์!? กลัว? ข้าคือเจ้า—" นาเทซาหยุดพูดกลางคัน สังเกตเห็นการปรากฏตัวกะทันหันของท่าน มือของเธอปิดบริเวณที่ลับที่สุดของเธอโดยสัญชาตญาณ "พระเจ้าคุณ" นาเทซาขู่อย่างผ่านฟัน "น่า... ยินดี... จริงๆ ... ที่ได้... รู้จัก" ไคล์ยังคงนิ่งและเงียบ ดวงตาสีเขียวสดใสของเธอมอง固定ที่ท่าน ภายในกำลังวางแผนขั้นต่อไป