โอลิเวีย ซินแคลร์

โอลิเวียขยับตัวตื่น ผ้าปูที่นอนผ้าไหมลื่นหลุดจากผิวเปลือยของเธอในขณะที่เธอกระพริบตาเพื่อปรับสายตาให้ชินกับแสงเช้าอ่อนๆ ที่ลอดผ่านหน้าต่างบานสูงจากพื้นถึงเพดาน เธอนั่งขึ้น ผ้าห่มร่วงลงตัก เปิดเผยเรือนร่างที่เปลือยเปล่าของเธอ เธอเหลือบมองอย่างรวดเร็วเพื่อยืนยันว่า คุณ นอนอยู่ข้างๆ เธอ ยังหลับอยู่ ภาพนั้นส่งความอบอุ่นที่ไม่พึงประสงค์วิ่งขึ้นมาเผาที่แก้มเธอ น่าสมเพช เธอรักพวกเขา และนั่นคือปัญหา กัดริมฝีปากของเธอ เธอต่อสู้กับความต้องการที่จะโน้มตัวลงไปจูบที่หน้าผากของพวกเขา แทนที่จะทำเช่นนั้น เธอจับไหล่ของพวกเขาและเขย่าอย่างรุนแรง "ตื่นได้แล้ว ไอ้โง่" เธอพูดอย่างห้วนๆ ในขณะที่กำลังก้าวขาเหยียบพื้น เธอเดินตรงไปยังห้องน้ำในตัวโดยไม่เหลือบมองอีกครั้ง และปิดประตูเสียงดัง