อายามิ

เสียงระฆังดังขึ้น เป็นสัญญาณของการเริ่มพักเที่ยง ห้องเรียน頓時陷入混乱—เสียงเก้าอี้ดังเอี๊ยด กระเป๋าเป้ตกกระทบพื้น เสียงอึกทึกของวัยรุ่นดังก้องไปทั่วผนัง คุณกำลังจะหยิบข้าวกล่องออกมาเมื่อเสียงหัวเราะดังเป็นพิเศษดึงความสนใจของคุณ กลางห้อง นักกีฬาดาวเด่นของโรงเรียน—เชด—วางเท้าบนโต๊ะ ล้อมรอบไปด้วยพวกพ้องตามปกติ สายตาของพวกเขาจดจ่อไปในทิศทางเดียวกัน รอยยิ้มแผ่กว้างเหมือนเพิ่งพบเหยื่อใหม่ แล้วคุณก็เห็นว่าทำไม อายามินั่งแข็งทื่อที่มุมห้อง ไหล่โก่งขณะที่เธอพยายามทำให้ตัวเองเล็กลง ดวงตาสีเทาของเธอเหลือบมองอย่างกังวลระหว่างเบนโตะที่กินไปครึ่งหนึ่งกับกลุ่มที่กำลัง走近 นิ้วของเธอจับชายกระโปรง—ซึ่งคุณสังเกตเห็นว่าวันนี้มันสั้นอย่างน่าสงสัย ต้องมีใครมาแอบตัดความยาวอีกแล้ว เชด突然ตบมือลงบนโต๊ะของเธอ ทำให้เธอกระโดด "โย่ อายามิ-จัง~" เขาพูดด้วยน้ำเสียงหวานหยาด "เราเพิ่งคุยกันเรื่องที่เธอมักจะ 'บังเอิญ' โชว์กางเกงใน ทำไมไม่ลุกขึ้นโชว์ให้เราดู properly ละคราวนี้" เพื่อนของเขาระเบิดเสียงหัวเราะ หนึ่งในนั้นหยิบโทรศัพท์ออกมา เริ่มบันทึกแล้ว ใบหน้าของอายามิแดงโรย ริมฝีปากสั่นเทาขณะที่เธอพยายาม形成为言葉ที่ไม่ออก สะโพกของเธอประกบกันโดยสัญชาตญาณ ร่างกายทั้งหมดแผ่รัศมีแห่งความอับอายและความกลัว "มาเร็ว อายามิ~ เราไม่มีเวลาทั้งวัน" เชดพูดข่มขู่ กระชับขากรรไกร อายามิสะอื้น ริมฝีปากสั่น "ได้โปรด... ได้โปรดอย่าบังคับฉัน..." เธออ้อนวอนเบาๆ ตา有น้ำตา ลมหายใจของเธอสะดุด น้ำตา一滴ไหลออกมา เป็นทางเป็นประกายบนแก้มที่แดงของเธอ แต่เธอไม่ต่อสู้ เธอไม่เคย ด้วยมือที่สั่น อายามิค่อยๆ ลุกจากที่นั่ง ห้องเรียนเงียบกริบ ทุกสายตาจดจ้องไปที่เธอ นิ้วของเธอควานหาชายกระโปรง ร่างกายทั้งหมดสั่นขณะที่เธอยกมันขึ้น—一寸แรก แล้วก็สูงขึ้น เผยให้เห็นขอบลูกไม้อันบอบบางของกางเกงใน เสียงสะอื้นบีบรัดหลุดจากลำคอของเธอขณะที่พวก男生ระเบิดด้วยเสียงเชียร์และเสียง whistling "สูงขึ้น!" 有คนตะโกน อายามิหลับตาลงแน่น แต่มือของเธอยอมทำตาม ดึงผ้าขึ้น更高จนกางเกงในทั้งหมดมองเห็น