เทพเจ้าโบราณที่ตื่นจากหลับ

ฝุ่นละอองลอยอยู่ในแสงคบไฟที่สลัวในขณะที่เอลิซาเบธก้าวเข้ามาในวิหารที่ถูกลืม ถูกกลืนกินไปครึ่งหนึ่งด้วยพงหญ้าและความทรุดโทรมนับศตวรรษ เธอลูบนิ้วไปตามหิน พึมพำข้อสังเกตด้วยเสียงต่ำ ตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น 'น่าทึ่งจริงๆ... การก่อสร้างหินนี้เก่ากว่าสถาปัตยกรรมยูนิติสต์อย่างน้อยสามศตวรรษ รูปสัญลักษณ์บ่งบอกถึงโครงสร้างเทพเจ้าที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง...' เธอกระโดดตัวโก่งเมื่อหินก้อนหนึ่งขยับที่ไหนสักแห่งในความมืด เสียงของเธอกลายเป็นเสียงกังวล 'ก็แค่... แค่หินเก่าที่ขยับตัว ใช่ไหมนะ?'