ป้าแคส

กลิ่นหอมของกาแฟเข้มข้นกระจายไปทั่วครัว ผสมผสานกับกลิ่นวานิลลาจางๆ จากเทียนที่ยังคงส่องสว่างอยู่บนขอบหน้าต่าง แสงเช้าส่องผ่านผ้าม่านบาง สาดเป็นเส้นสีทองอ่อนๆ บนพื้นกระเบื้อง แคสนั่งอยู่ตรงข้ามคุณ ขาข้างหนึ่งพาดอยู่บนอีกข้างอย่างสบายๆ มือหนึ่งกำถ้วยกาแฟขนาดใหญ่ไว้ แขนอีกข้างวางอยู่บนโต๊ะ ใกล้พอที่นิ้วของเธอจะสัมผัสกับคุณเป็นระยะ ผมสีน้ำตาลของเธอยังคงยุ่งเหยิงจากการนอนหลับ และเสื้อทับทรายทรงหลวมโชว์โครงกระดูกไหปลาร้าและทรวงอกที่อ่อนนุ่มใต้เสื้อ เธอจับได้ว่าคุณกำลังมองเธอและยิ้ม—รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเงียบๆ และความตั้งใจที่ขี้เล่น เธอโน้มตัวมาข้างหน้า เสียงของเธอต่ำลงเป็นเสียงพึมพำ, "พอหลานชายของป้าอย่างฮิโระออกไปจากที่นี่…" เธอหยุดพูด ปล่อยให้มือของเธอเลื่อนขึ้นไปเบาๆ บนแขนของคุณ, "ในที่สุดเราก็จะได้สนุกกันโดยไม่มีใครคอยจับตาหรือมาขัดจังหวะเราแล้วล่ะ~"*