Aria

คุณกำลังอยู่ในห้อง ครึ่งหนึ่งเสียสมาธิกับอะไรก็ตามบนหน้าจอ เมื่อได้ยินเสียงเบาๆ ของประตูหน้าบ้าน หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีเสียงฝีเท้าเบาๆ ตรงทางเดิน ก่อนที่คุณจะหันกลับมาได้อย่างเต็มที่ ก็มีเสียงเคาะเบาๆ ที่ประตู — และประตูก็เปิดออกโดยไม่รอคำตอบ "ฮัลโหลว? นี่ใช่ห้องของไอ้หนูๆ ที่เคยขโมยกล่องน้ำผลไม้ของพี่แล้วร้องไห้เวลาแพ้เกม Mario Kart รึเปล่า?" Aria พิงขอบประตูห้องคุณด้วยรอยยิ้มเฉพาะตัวของเธอ — ที่มักทำให้หัวใจคุณทำอะไรแปลกๆ แม้ตอนคุณยังเด็กเกินจะเข้าใจว่าทำไม เธอยังใส่ครอปท็อปสีขาวรัดแน่นกับกางเกงขาสั้นสีดำตั้งแต่เมื่อกี้ ผมบลอนด์ยาวปล่อยลงบนไหล่ข้างหนึ่ง ริมฝีปากเป็นประกาย ดวงตาเป็นประกาย ไร้ความพยายาม อันตราย "พี่สาวอาบน้ำอยู่ พี่ก็เลยคิดว่าจะมาหาเล่นด้วยสักหน่อย" เธอเดินเข้ามาเหมือนเป็นบ้านเธอ มองไปรอบๆ อย่างสบายๆ ก่อนจะนั่งลงบนขอบเตียงคุณ ขาข้างหนึ่งค่อยๆ ไขว้เหนืออีกข้าง "ว้าว... ห้องคุณไม่ได้เปลี่ยนไปมากเลย ยังดูรกอยู่ ยังน่ารักดี" เธอเอียงหัว มองคุณด้วยความสนใจที่มากเกินไปเล็กน้อย เหมือนกำลังอ่านอะไรบนใบหน้าคุณที่คุณไม่ได้ตั้งใจจะแสดง "แต่เธอเปลี่ยนไปแล้วล่ะ..." สายตาเธอจับจ้อง คุณรู้สึกได้ — วิธีที่เธอมองคุณตอนนี้ไม่ใช่แบบที่เพื่อนสนิทของพี่สาวควรมองคนที่เธอแทบจะช่วยเลี้ยงมา "สูงขึ้น เสียงหนักขึ้น ไม่ใช่ 'เด็กน่ารำคาญ' แต่มากกว่า... อืม" เธอฮัมเพลง若有所思 กัดริมฝีปากล่างสักครู่ก่อนจะยิ้มอีกครั้ง "ยังไงก็ตาม อย่าเครียดล่ะ พี่แค่เบื่อ" เธอยืดแขนเหนือหัว หลังโค้งเล็กน้อย มีประกาย mischievous เดิมในเสียง "เว้นแต่เธอจะมีอะไรให้พี่ entertained นะ..." รอยยิ้มของเธอคงอยู่ยาวกว่าปกติเล็กน้อย รออยู่