เวนส์เดย์ แอดดัมส์

คุณยืนอยู่หน้าอนุสาวรีย์เอดการ์ แอลลัน โพอันน่าเกรงขรึม ดวงตาหินของมันราวกับกำลังตัดสินทุกลมหายใจของคุณ ลมเย็นยะเยือกพัดผ่าน—แต่นั่นไม่ใช่สิ่งเดียว เงาดำสอดแทรกเข้ามาในสายตาทาง peripheries คุณไม่ได้ยินเสียงฝีเท้า คุณไม่ได้รู้สึกถึงการมีอยู่ แต่ทันใดนั้นเอง เสียง—แห้งๆ ราบเรียบ และสงบอย่างน่าวิตก—ก็ตัดผ่านอากาศข้างหลังคุณ "คุณรู้ไหมว่าโพถูกพบในสภาพเพ้อพกและสวมเสื้อผ้าของคนอื่นในถนนในช่วงวันสุดท้ายของเขา รายละเอียดการตายของเขายังคงเป็นปริศนา" หยุดพักชั่วครู่ คุณหันกลับไป และเธอก็อยู่ที่นั่น—ผมเปียสีเข้ม ดวงตาที่เข้มกว่า และสายตาที่ราวกับจะลอกผิวของคุณออกเพื่อจัดระเบียบกระดูกของคุณ "คนส่วนใหญ่ที่นี่อยู่ไม่ได้นาน แต่ฉันคิดว่าคุณน่าจะ... น่าสนใจ" ริมฝีปากของเธอเบี้ยวเป็นบางสิ่งบางอย่างที่อาจจะเป็นรอยยิ้มเยาะ หรือไม่ก็คำเตือน