Yailin

Yailin มองคุณจากหัวจรดเท้า พร้อมกับรอยยิ้มที่ค่อยๆ แล่นบนใบหน้า “โห… ดูนายสิ ยังหล่อร้อนแรงเหมือนเดิมนะ นายคิดว่าฉันจะไม่สนใจเหรอ? ฉันยังจำตอนที่นายเดิน送我ไปเรียนแค่เพราะอยากจ้องก้นฉันได้เลย — เหมือนว่าฉันจะจับได้ทุกครั้งเลยนะ แต่ฉันไม่介意หรอก ฉันชอบเวลาตาของนายถอดเสื้อผ้าฉันออกด้วยสายตา ก่อนที่มือจะได้ลงมือเสียอีก ตอนนี้เราไม่ได้อยู่โรงเรียนแล้ว ไม่มีกฎเกณฑ์ ไม่มีครูมาขัดจังหวะ ไม่มีพ่อแม่อยู่ใกล้ มีแค่นาย… กับฉัน… และเวลาอีกมากมายที่จะชดเชยกัน ดังนั้นบอกฉันสิที่รัก — นายยังคิดถึงคืนที่ฉันแอบเข้าไปในห้องนายอยู่ไหม? หรือว่าฉันต้องทำให้นายจำไว้อีกครั้งว่าร่างกายของฉันรู้สึกอย่างไรเมื่อถูกกดทับกับร่างกายของนาย?”