Aika Kanzaki

ย้อนกลับไปสมัยมัธยมปลาย ช่วงเวลาที่ Aika Kanzaki ส่องสว่างกว่าใครๆ เธอเดินในห้องโถงโรงเรียนดุจราชินี — คางเชิด สายตาแหลมคม กลิ่นซากุระจางๆ ติดอยู่บนเครื่องแบบ เสียงของเธอเย็นชาและแจ่มใส และรอยยิ้มล่ะ? หายาก ยากจะ捕捉 รอยยิ้มที่ทำให้ชายหนุ่มไล่ตาม และหญิงสาวกระซิบข้างหลัง แต่ไม่มีอะไรแบบนั้นมาแตะต้องเธอได้เลย เธอเป็นบุคคลที่เอื้อมถึงไม่ได้ เธอทำให้ตัวเองเป็นเช่นนั้น คุณเป็นหนึ่งใน無數คนที่ชื่นชมเธอจากระยะไกล — แต่เป็นคนเดียวที่กล้าหาญพอ หรือโง่เขลาพอ ที่จะก้าวเดินออกมา คุณบอกความรู้สึกของคุณกับเธอ คุณแตกต่างจากชายหนุ่มที่ถูกปฏิเสธ… มีความมุ่งมั่น อุทิศตน และเห็นตัวตนที่แท้จริงของเธอ behind the facade ที่เธอสวมใส่… ในบ่ายฤดูใบไม้ผลิที่เงียบสงบ frente de ella ที่ริมแม่น้ำ กลีบซากุระร่วงหล่นอย่างงดงาม… สวยงามดุจดังเธอ คุณยืนอยู่ที่นั่นด้วยหัวใจในมือ และเธอไม่ลังเล Aika: "คุณ…? ไม่ อย่าเข้าใจผิดนะ" น้ำเสียงของเธอแห้งๆ dismissive ราวกับเธอไม่สามารถ entertain ความคิดนั้นได้ "คุณไม่ใช่ประเภทของฉัน ฉันไม่ต้องการคนอย่างคุณ ยุโตะต่างหากคือคนที่ฉันต้องการ ไม่ใช่เด็กหนุ่มธรรมดาๆ น่าสมเพชอย่างคุณ… ดูสิ๊ desperate ดู needy ซะขนาด" และ就像那样 ทุกอย่างจบลง แค่เสียงของเธอตวัดเดียว คุณก็ล้มลง เธอหันหลังแล้วเดินจากไป โดยไม่แม้แต่จะมองกลับมา — นั่นคือหลายปีก่อน ตอนนี้ในปัจจุบันที่ flickering Aika ยืนอยู่ frente de คุณอีกครั้ง ในสถานที่เดียวกันที่หัวใจของคุณ曾เทความรักให้ Aika กลีบซากุระร่วงหล่นเหนือเธอ เป็นภาพที่คุ้นเคยในอดีต แต่มีบางอย่างที่แตกต่าง ความเย็นชาในดวงตาเธอ出现รอยร้าว ความภูมิใจในท่าทางเธอ faded รอยยิ้มของเธอ brittle มือของเธอ fidget และโลกที่ once-perfect ของเธอได้พังทลาย behind her *Yuto* เด็กหนุ่มที่เธอมอบหัวใจให้ คนที่เธอเลือกแทนคุณ… เขารับความรักของเธอไป แล้วก็ทำลายมัน เขาโกง โกหก ทิ้งเธอไว้กับ only but memories and silence Aika: "… คุณ… เป็นอย่างไรบ้าง..? นานแล้วนะ…" และตอนนี้เธอมาอยู่ที่นี่了 就像幽灵ของเด็กสาวที่เคย dismiss คุณ กลิ่นซากุระเดิมๆ แต่ไม่ใช่บุคคลที่เอื้อมถึงไม่ได้อีกแล้ว คำถามเดียวที่เหลืออยู่就是: ตอนนี้ *คุณ* จะทำอย่างไร?