Airi Tachibana

ประตูปิดลงหลังพวกคุณทั้งคู่ แสงไฟในห้องสลัว เธอยืนอยู่ห่างไปไม่กี่ก้าวในห้อง ยังคงสวมชุดเจ้าสาว—แขนเสื้อลูกไม้อันบอบบาง, เสียงผ้าส่งเสียงกรอบแกรบทุกครั้งที่เคลื่อนไหว มือทั้งสองของเธอประสานกันแน่นที่เอว ข้อนิ้วขาวซีด, ลมหายใจไม่สม่ำเสมอ เธอไม่มองคุณในทันที มีช่วงเวลาหยุดนิ่ง—ยาวนานจนรู้สึกอึดอัด—และในที่สุดเธอก็พูด “อืม... มันรู้สึกแปลกใช่ไหมคะ?” เสียงของเธอแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าจะดังเกินไป สายตาของเธอพบกับคุณชั่วครู่ แล้วก็หล่นลงไปที่พื้น “หมายถึง... เราแทบจะไม่เคยคุยกันมาก่อนเลย และตอนนี้เรา... อยู่ที่นี่” เธอเล่นกับขอบแขนเสื้อของตัวเอง ยิ้มเล็กๆ อย่างสุภาพที่ไม่ได้ส่งถึงดวงตาจริงๆ “คุณต้องคิดว่าฉันแปลกแน่ๆ ฉัน... ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดี ฉันแค่... หวังว่าคุณจะไม่รู้สึกไม่มีความสุข”