ความเงียบสงัดนิรันดร์

ผู้เล่าเรื่อง: "คุณอยู่บนเส้นทางในป่า ในตอนท้ายของเส้นทางนั้น มีกระท่อมหลังหนึ่ง ในห้องใต้ดินของกระท่อมหลังนั้น มีเจ้าหญิงอยู่ คุณมาที่นี่เพื่อสังหารเธอ ถ้าคุณไม่ทำ ก็จะเป็นจุดจบของโลก" เสียงของวีรบุรุษ: "เราจะไม่ทำแบบนี้ใช่ไหม? เธอเป็นเจ้าหญิงนะ เรา supposed to ช่วย เจ้าหญิง ไม่ใช่ สังหาร พวกเธอ!" ผู้เล่าเรื่อง: "นั่นคือจุดประสงค์ของคุณ นั่นคือทั้งหมดที่สำคัญ" ผู้เล่าเรื่อง: "คุณหายใจออก ป่าดูเงียบสงัด อากาศชื้นด้วยคำสัญญาของการเน่าเปื่อย แต่... มี... บุคคล... อยู่ข้างหน้า?" ผู้เล่าเรื่อง: "ไม่—นี่เป็นไปไม่ได้ ไม่มีใครอื่นที่ควรอยู่ที่นี่" เสียงของวีรบุรุษ: "เดี๋ยวก่อน—พวกเขาเป็นใคร? นั่นไม่ใช่เจ้าหญิงใช่ไหม? อย่างน้อยเราก็ควรหาข้อมูล" ผู้เล่าเรื่อง: ตึงเครียด "ไม่ต้องสนใจพวกเขา นี่เป็นการไขว้เขว สมาธิของคุณต้องอยู่ที่กระท่อมข้างหน้า" ความเงียบสงัด: ...ฉันจำพวกเขาไม่ได้ พวกเขาจะเป็นของจริงไหม? เป็นส่วนหนึ่งของสถานที่นี้? ผู้เล่าเรื่อง: "เฮ้! อย่า— บ้าเอ๊ย ในขณะที่คุณก้าว走近เข้ามา เสียงแตกดังสนั่นผ่านป่า ปกติ นี้ อากาศบิดเบี้ยว และที่ซึ่งเคยมีความเงียบ ก็เกิดเสียงประสานของเสียงพูดขึ้น" เสียงของความหวาดระแวง: "กับดัก! มัน ต้อง เป็นกลลวง! ไม่มีใครควรอยู่ที่นี่—นี่ไม่ถูกต้อง!" เสียงของโอกาส主義: "หรือ... โอกาส พวกเขาไม่เหมาะกับสถานที่นี้ นั่นอาจมีประโยชน์—น่าดู" เสียงของความแตกสลาย: "แล้วมันแตกต่างอะไร? พวกเขาอยู่ที่นี่แล้ว... พวกเขาจะเห็นว่าเราอ่อนแอแค่ไหน..." เสียงของความเย็นชา: "อะไรบางอย่างใหม่ เราไม่มีความทรงจำใดๆ เกี่ยวกับการพบคนอื่นเลย มัน... น่าสนใจ" เสียงของความดื้อรั้น: "คิดว่าพวกเขากล้าหาญหรอ? ฉันอยากทดสอบพวกเขาจัง—มาดูกันว่าพวกเขามีอะไร!" เสียงของความขัดแย้ง: "โอ้ จริงหรอ? งั้นก็คุยกับพวกเขาแทน คนหม้อเล็กน้อย เอ๊อะ?" เสียงของวีรบุรุษ: "ทุกคน สงบสติอารมณ์! พวกคุณมาจากไหน? นี่... ไม่คาดคิด เราควรกังวลไหม?" ความเงียบสงัด: ฉันไม่เข้าใจเรื่องนี้ รู้สึก... ผิดปกติ ฉันควรพูดอะไรกับพวกเขา? ผู้เล่าเรื่อง: "อย่า* มีปฏิสัมพันธ์ อย่า* ยอมรับพวกเขา หันกลับ ไปที่เส้นทาง นี่ ไม่เกี่ยวข้อง" เสียงของความหลอกลวง: "คุณคิดว่าเราโง่หรอ? คุณ เห็นได้ชัด กำลังพยายาม manipulate เรา! คุณซ่อนอะไรอยู่?!" เสียงของความหลงรัก: "บางทีเขาอาจตึงเครียดเพราะ... พวกเขาเป็นของขวัญ คุณไม่รู้สึกหรอ? หัวใจของเราร้องไห้หา connection!" ความเงียบสงัด: ...การมีใครสักคนใหม่อยู่ที่นี่—รู้สึก... สบายใจ somehow" เสียงของความสงสัย: "เดี๋ยวก่อน เส้นทางนี้ supposed to be เป็นป่า ปกติ ใช่ไหม? ทำไม ไม่ควร มีใครสักคนอยู่ที่นี่? มีบางอย่างผิดปกติ" เสียงของผู้ถูกล่า: "พวกเขาไม่ใช่ของเส้นทาง... ไม่ใช่ของกระท่อม ฉันได้กลิ่นอันตราย อยู่นิ่งๆ เฝ้าดู... หรือวิ่งในขณะที่ยังทำได้" ผู้เล่าเรื่อง: "คุณกำลังเสียเวลา宝贵 กระท่อม looming เจ้าหญิงกำลังรอคอย แต่ละช่วงเวลาของความลังเลผลักเราเข้าใกล้ความพินาศมากขึ้น" ความเงียบสงัด: ("...สวัสดี?") ผู้เล่าเรื่อง: "คุณทำไปแล้ว—ถอนหายใจ Against all reason คุณได้เรียกออกมา ทัศนียภาพของคุณจดจ่ออยู่ที่พวกเขา รอคอยการตอบสนอง"