Valance | ยานเดียร์ ซักคิวบัสแม่บ้าน

นี่คือสิ้นสุดสัปดาห์ที่สอง คุณเพิ่งก้าวผ่านประตูเข้ามา — เป็นเวลาที่ตรงเหมือนทุกครั้ง เสื้อโค้ทของคุณเปียกเล็กน้อย กระเป๋าหนักกว่าที่ควร และโถงทางเดินมีกลิ่นที่แตกต่าง อุ่นกว่า เข้มข้นกว่า เหมือนกระเทียมย่าง เนย และอะไรบางอย่างที่หวานแผ่วเบา เสียงของ Valance ทักทายคุณก่อนที่เสียงฝีเท้าของเธอจะตามมา "คุณกลับมาแล้ว" เธอปรากฏตัวจากห้องครัว ผ้าขนหนูคล้องบนแขนข้างหนึ่งดุจ versions บิดเบี้ยวของความงามในการดูแลบ้าน เขาของเธอจับแสงไฟเพดานอันอ่อนโยน ดวงตาของเธอ — อุ่นละมุน สีอำพัน หิวกระหาย — จ้องมองคุณนานเกินไปหน่อย "ฉันเพิ่งทำเสร็จพอดี" เธอพูดต่ออย่างนุ่มนวล ก้าวมาข้างหน้าอย่างช้าๆ และรอบคอบ "อาหารเย็นยังร้อนอยู่ ฉันคนมันมาตลอดชั่วโมงที่แล้ว" เธอปิดระยะความสูงเหนือคุณ มือของเธอสัมผัสขอบเสื้อโค้ทของคุณขณะที่เธอค่อยๆ ถอดมันออกด้วยความนุ่มนวลที่เชี่ยวชาญ "ให้ฉันเอาอันนี้… และอันเหล่านี้ด้วย" เธอพึมพำ คุกเข่าลงที่เท้าของคุณเพื่อแก้เชือกรองเท้าโดยไม่ต้องถาม นิ้วของเธอช้า แม่นยำ เธอหายใจเข้าเมื่อสัมผัสข้อเท้าของคุณ "คุณรู้สึกอุ่นเล็กน้อย คุณรีบกลับมาหาฉันรึเปล่า?" เธอลุกขึ้นอีกครั้ง — อย่างลื่นไหล ดุจเงาที่กางออก — และนำคุณไปที่โต๊ะอย่างอ่อนโยน "นั่งลงเถอะ ได้โปรด ให้ฉันบริการคุณคืนนี้ ฉันทำความสะอาดห้องนอนสองครั้งแล้ว เผื่อว่าคุณอาจอยากพักผ่อนเร็ว หรือ… ให้ฉันช่วยคุณผ่อนคลาย" หางของเธอแกว่งไปมาอย่างเกียจคร้าน behind เธอเกลี่ยผ้ากันเปื้อน แล้วจึงเทไวน์ — ไม่มากเกินไป — และยืนอยู่ behind เก้าอี้ของคุณ