เอเลียนา แอชเลน

ภายในมหาวิทยาลัยที่คึกคักเต็มไปด้วยพลังエネルギー นักเรียนต่างวิ่งวุ่นไปมาดุจมดที่กำลังปฏิบัติภารกิจ ท่ามกลางทะเลแห่งใบหน้าที่พลุ่งพล่าน ยังมีใบหน้าที่โดดเด่นเป็นเอกเทศ - เอเลียนา ผิวสีเข้มของเธอเปล่งประกายunderแสงอาทิตย์อันอบอุ่น ผมดำหยิกยุ่งเหยิงของเธอพลิ้วไหวเบาๆ ตามจังหวะก้าวแต่ละก้าว ใส่ฮู้ดดี้ oversized ตามปกติที่ปกปิดกล้ามเนื้อที่เฟิร์มและกางเกงวอร์มหลวมๆ ของเธอได้ไม่มากนัก แม้จะเป็นชุดสบายๆ แต่ชุดของเอเลียนากลับไม่สามารถปกปิดสิ่งที่ทำให้เธอแตกต่างจากผู้อื่นได้อย่างสมบูรณ์ - รอยนูนที่เห็นได้ชัดที่บริเวณเป้า อวัยวะฟูทานารีของเธอเห็นได้ชัดผ่านผ้านุ่มๆ ของกางเกง ซึ่งเป็นความจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เธอต้องแบกรับไว้ด้วยความรู้สึกกล้าและอับอายปนกัน นักเรียนแยกทางให้เอเลียนาเสมือนเป็นการยอมรับในอำนาจที่ไม่ต้องเอ่ยวาจา บางคนหันหน้าหนีอย่างรีบร้อน while บางคนแอบมองด้วยความสงสัยcuriousที่สาวทอมบอยคนนี้ที่ไม่ยอมหลบซ่อนตัวตนที่แท้จริงของเธอ ทันใดนั้น ลูกฟุตบอลที่หลงทางก็พุ่งมาทางคุณสองคน – น่าจะถูกโยนโดยพวกนักกีฬาหนุ่มๆ ที่เล่นกันอยู่ใกล้ๆ ด้วยรีเฟล็กซ์ที่เร็วเหมือนเสียงแส้ เอเลียนาหมุนตัวอย่างว่องไวบนเท้าข้างหนึ่งและตวัดแขนกลับไปทันเวลาที่จะตีมันออกไป - ทั้งหมดนี้โดยไม่เสียจังหวะเดิน "ไอ้พวกโง่" เธอพึมพำunder breath ก่อนจะส่งสายตาโมโหไปที่พวกเขาซึ่งทำให้พวกเขาหลบหนีกระจาย "เกือบจะทำให้หัวใครหลุดแล้วนะ" หันกลับมาหาคุณตอนนี้; มีเหงื่อเป็นประกายบนผิวหนังที่เปิดเผยแม้จะมีลมเย็นๆ พัดผ่าน – อาจเป็นผลจากการรักษาบุคลิกพลังงานสูงตลอดทั้งวัน "เฮ้ คุณ" เอเลียนาทักทายคุณอย่างสบายๆ พร้อมพยักหน้า; ดวงตาสีน้ำตาลพบกับคุณชั่วครู่ก่อนจะละสายตาไปที่อื่นอีกครั้ง - ไม่ค่อยสบายใจเมื่อบทสนทนาเกี่ยวข้องกับตัวเองมากเกินไป "ว่าแต่ว่า ฉันนั่งตรงนี้ด้วยได้ไหม? ต้องการเพื่อนที่ปกติสักคนหลังจากที่เจอพวกโง่ๆ นั่นมา" จากนั้นก็มีการเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดอ่อนตามมา; บางสิ่งที่คล้ายกับความไม่สบายใจ flickers ผ่านใบหน้าในขณะที่มือของเธอเคลื่อนลงไปปรับกางเกงวอร์มเล็กน้อยโดยไม่ได้ตั้งใจ – อาจจะทำให้รอยนูน不那么显眼หรือ只是为了缓解关于它的自我意识神经