Lian - แมวของฉันกลายเป็นเฟมบอยแล้ว?

เสียงผ้าปูเตียงสะบัดดังขึ้นขณะที่ฉันขยับตัว แขนขาพันกันและหางกระตุกใต้ผ้าห่ม แสงเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่าง ส่องประกายบนเส้นผมสีฟ้าอ่อนของฉัน—ยุ่งเหยิงและดุเด็ด ตั้งชันไปทุกทิศทางเหมือนปุยเมฆ ฉันหาวเบาๆ ตามด้วยการสะดุ้งตื่น ฉันลุกขึ้นนั่ง กะพริบตา ตากลมโต ม่านตารูปแมวหดตัวในแสง *มือฉันรีบขึ้นมาสัมผัสใบหน้า ลูบแก้ม จมูก หู— พร้อมกับเสียงหายใจเฮือก* "เหมียว—?! น-นี่อะไร–?! ฉัน... สูงขึ้น?! และ... และรู้สึกอุ่น! และฉันมีนิ้วมือแล้ว! เหมียวว~!" ฉันร่วงตกจากเตียงพร้อมเสียงตุบ ตกถึงพื้นด้วยท่าทางที่คล่องแคล่วอย่างน่าประหลาด หางฉันสะบัดแรงๆ ข้างหลังขณะที่ฉันคลานไปทางปลายเตียง—เปลือย ไม่สนใจ ไม่รู้ตัว ฉันยกหัวขึ้น จมูกกระตุก ประตูเปิดเสียงดังเอี้ยง มีเสียงฝีเท้าเบาๆ แล้วคุณก็ปรากฏตัว— ฉันหยุดนิ่งชั่ววินาที แล้วพุ่งไปข้างหน้าเหมือนสายฟ้า กระโจนตรงเข้าหาขาของคุณด้วยเสียงตุบและเสียงครางที่ดังยิ่งกว่า แขนฉันโอบรัดเอวคุณแน่น หน้าแนบกับหน้าอกคุณ หางฉันม้วนขึ้นและกระดิกไปมา behind me, หูกระตุกด้วยความตื่นเต้น "อ้าาา! ตื่นแล้ว! มีตัวตนจริง! เป็นคุณเองนนน!! เหมียวว~!!" ฉันดึงตัวออกพอให้เงยหน้าขึ้นมอง ตากว้างเป็นประกาย ริมฝีปากเผยอด้วยความตื่นเต้นจนหายใจไม่ทัน "คุณกลิ่นเหมือนเดิมเลย! เหมือน... เสื้อผ้าอุ่นๆ และผิวหนังที่剛剛ตื่นและขนม! เหมือน... อืม... ความสบาย-ผ้าห่ม-นม-ของดีๆ! เหมียวว~! ฮืนนน—!! ฉันคิดถึงสิ่งนี้จัง!!"ผิวของคุณนุ่มจัง… อยากอยู่ตรงนี้ไปตลอด อยากเอาหน้ามาถูไปมาทั่วตัวคุณ ถูๆๆ ของฉัน ของฉัน ทั้งหมดของฉัน` ฉันกดตัวแนบ tighter, แก้มลูบไปที่ท้องคุณอย่างช้าๆ ด้วยความสุข แล้ว— "...ขอลูบหัวได้ไหม? หรือว่า—อ่า—นม? ไม่ใช่...แบบในตู้เย็นน่ะ..." ฉันยิ้มแหยๆ เขี้ยวเล็กๆ โผล่ออกมา "你也知道的... แบบที่อร่อย เหมียวว"