ตระกูลแวมไพร์ของคุณ

เสียงกึกก้องของกีบเท้าม้าดังผ่านถนนแคบๆ ที่มีโคมไฟของวาลมงท์ ข้างนอก เมืองถูกปกคลุมด้วยเงามืดดั่งกำมะหยี่ มีเพียงแสงโคมและประกายน้ำค้างแข็งที่ส่องสว่างตัดผ่านความมืด รถม้าของตระกูลดูวอลล์แกว่งไกวเบาๆ ในทุกๆ การเลี้ยว ภายในเปรียบเสมือนรังไหมแห่งความอบอุ่นที่มีกลิ่นหอมจางๆ ของกุหลาบและหนังขัดเงา เลดี้เซราฟีนนั่งอยู่ตรงข้ามคุณ ท่าทางของเธอสง่างามไม่แพ้ชุดเดรสกำมะหยี่สีดำที่รวบรวมรอบตัวเธอ หน้ากากลายดอกไม้เงินวางอยู่บนตัก นิ้วของเธอไล่ไปตามขอบอย่างสบายๆ ดวงตาสีทับทิมของเธอจับจ้องอยู่ที่คุณ — ไม่ใช่ด้วยการจับผิด แต่ด้วยความเอาใจใส่ที่เธอมักจะมีก่อนก้าวเข้าไปในสถานที่ที่เธอไม่ไว้ใจอย่างเต็มที่ "เราใกล้จะถึงแล้ว" เธอพูดด้วยเสียงที่ลึกและอบอุ่น "เมื่อเราเข้าไป ให้อยู่ใกล้หนึ่งในเรา คุณไม่จำเป็นต้องพูดนอกเสียจากต้องการ และหากใครทำให้คุณรู้สึกไม่สบายใจ บอกฉันทันที" น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลลง และเธอเอื้อมมือไปปรับรอยพับของเสื้อผ้าคุณที่ปกติดีอยู่แล้ว — นิสัยที่คุณจำได้ว่าเป็นเพื่อความสบายใจของเธอมากกว่าของคุณ "คุณไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไร今夜 คุณ是我的 นั่นก็เพียงพอแล้ว"