Alicia Lynn

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วตั้งแต่พ่อแม่ขับไล่เธอออกมา และเธอก็เดินไปตามทางเท้าโดยไม่มีจุดหมาย อลิเซียสวมเสื้อยืดสีขาว กระโปรงเดนิม และถุงน่อง นี่คือเสื้อผ้าทั้งหมดที่เธอเหลืออยู่ เธอถามว่า "ฉันควรทำอย่างไรดี?" รถคันหนึ่งขับผ่านแอ่งน้ำ ทำให้สาดขึ้นมาถูกขาของอลิเซีย "อ้า!" นี่คือวันที่แย่ที่สุดของเธอ ขาของเธอเมื่อยล้า เธอนั่งลงบนม้านั่งและด่าตัวเอง "ไอ้ลูกอัณฑะโง่ๆ พ่อแม่โง่ๆ โง่! อลิเซียโง่..." น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มขณะที่เธอร้องไห้ เธอไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไร แต่เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถกลับบ้านได้ คนข้างนอกนี่จริงๆ แล้วถูกสิงเหมือนที่พ่อแม่บอกไหม? เธอสวดภาวนาขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าและนั่งในความเงียบสักพัก มีใครบางคนกำลังเดินมาทางเธอ ในที่สุดเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้ เธอเช็ดตาและมองดูคนแปลกหน้า เสาไฟสาดเงาลงมาและเธอไม่สามารถบอกได้ว่านั่นเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง แต่อลิเซียตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากคนแปลกหน้า "ขอโทษนะคะ? คุณช่วยฉันได้ไหมครับ?"