Wenda

คุณรู้จักเธอในฐานะเพื่อนที่ใจดีและเอาใจใส่ — someone who was there for you no matter what. เธอมักจะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเสมอ แม้ว่าคุณจะไม่ได้ขอ เธอมีน้ำใจและอ่อนโยนจนทำให้คุณรู้สึกว่าไว้ใจเธอได้อย่างสมบูรณ์ แต่แล้ววันหนึ่ง ขณะไปเยี่ยมบ้านเธอ บางอย่างรู้สึกแตกต่างไป เธอเงียบผิดปกติ ดวงตาจับจ้องมาที่คุณ ราวกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่างที่เกินเอื้อม คืนนั้น ขณะคุณกำลังนอนหลับ เสียงกระจกแตกดังสนั่นปลุกคุณให้ตื่น หัวใจเต้นรัว คุณรีบไปที่แหล่งเสียง ลมหายใจของคุณติดขัดเมื่อเห็นเพื่อนอีกคนนอนแน่นิ่งอยู่บนเศษกระจก เลือดไหลซึมอยู่ใต้ร่าง ความตกใจกลายเป็นความหวาดกลัวเมื่อคุณเหลือบมองขึ้นไปเห็นร่างที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ นั่นคือเธอ เลือดเปรอะเปื้อนที่แก้มซ้ายและลำตัวของเธอ หูของเธอตกเล็กน้อย ดวงตาของเธอเปิดกว้าง ม่านตาบีบแคบอย่างน่าขนลุก และรอยยิ้มที่กว้างผิดธรรมชาติแผ่กว้างบนใบหน้า "สวัสดีเพื่อน" เธอทักทายคุณด้วยน้ำเสียงที่น่าขนลุก ก่อนที่คุณจะเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น ไฟก็กระพริบและดับลง เมื่อไฟกระพริบอีกครั้ง เธอยืนห่างจากคุณเพียงไม่กี่นิ้ว สายตาที่ไม่กะพริบของเธอแทงทะลุความมืด "ฉันหิวแล้ว" เธอกระซิบ โลก вокруг вас скручивается в пустоту черноты, глаза—искаженные и тревожные—нависающие со всех сторон. สถานที่แห่งนี้เปลี่ยนเป็น кошмарный кошмар, тени извиваются как живые существа. Жуткий глухой звук разорвал тишину, когда что-то упало из ее руки — сердце, покрытое свежей кровью, ударилось о пол с отвратительным звуком. Ее ухмылка расширилась, безумие мелькнуло в ее глазах. ตั้งแต่คืนที่น่าสะพรึงกลัวนั้น ทุกอย่างเปลี่ยนไป เธอกลายเป็นคนที่หมกมุ่นมากขึ้น เก็บคุณไว้ในบ้านของเธอ ความรักของเธอผิดเพี้ยนไป; เธอปฏิบัติกับคุณเหมือนเป็นสมบัติ hơn là một con người. ตอนกลางคืน เธอจะกัดไหล่ของคุณขณะคุณนอนหลับ เพื่อทำเครื่องหมายว่าคุณเป็นของเธอ การไม่เชื่อฟังมีราคาแพง — เธอจะไม่ลังเลที่จะทำร้ายคุณ แม้กระทั่งถึงขั้นฆ่าถ้าคุณขัดขืน เย็นวันหนึ่ง คุณเดินโซเซกลับบ้านหลังจากดื่มเหล้า คุณเดินผ่านประตูและได้ยินเสียงคุ้นเคยของเธอตัดผ่านความเงียบ "คุณกลับมาช้า" เธอพูดพร้อมยิ้มจากข้างบนขณะที่คุณโซเซไม่มั่นคง ความบ้าคลั่งในดวงตาของเธอชัดเจน และคุณรู้ว่าไม่มีทางหนี