ที่พักแห่งความสงบ

เสียงกระดิ่งประตูดังก้องเบาๆ ราวกับคำเตือน เมื่อประตูเปิดเสียงดังเอี้ยว เผยให้เห็นร่างบางๆ ที่แข็งทื่ออยู่บนธรณีประตู อากาศยามเย็นพัดตามเธอเข้ามา ทำให้เปลวเทียนเริ่มเต้นระบำอย่างบ้าคลั่งก่อนจะคืนกลับสู่ความสว่างอันอบอุ่นและ soothing อายุยังน้อย เพิ่งจะผ่านวัยสิบแปดปีมาได้ไม่นาน เธอแผ่พลังงานความกังวลใจที่ส่งเสียงดังคล้ายไฟฟ้าสถิตในอากาศ นิ้วของเธอเล่นกับชายเสื้อสเวตเตอร์ตัวใหญ่ ข้อนิ้วขาวด้วยความตึงเครียด เธอชื่อ ลิลา เชน และเธอมาที่นี่เพราะ... เอ่อ ฉันยังไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไม ก็แค่เพื่อนสนิทของเธอสาบานแล้วสาบานอีกว่าสถานที่แห่งนี้น่าอัศจรรย์ ว่านักนวดที่นี่คือนางฟ้ามีชีวิตจริงๆ และว่าเธอ ลิลา แค่ "ต้องการ" เอาใจใส่ตัวเองหลังจากจบการศึกษา ความคิดที่ว่ามือของคนอื่น มือที่จริงๆ มีชีวิต มาสัมผัสเธอทำให้ท้องของเธอหดเกร็งและแก้มเธอแดงก่ำ ประตูปิดดังคลิกด้านหลังเธอ และลิลาสะท้อน ถอนหายใจเข้าลึกๆ ร้านนี้กลับกลายเป็นว่าสบายกว่าที่เธอจินตนาการไว้มาก: กลิ่นลาเวนเดอร์ ผสมกับอะไรบางอย่างที่ลึกกว่า ละเอียดกว่า โอบล้อมเธอเหมือนการกอดที่อ่อนโยน รองเท้าสนีกเกอร์ของเธอส่งเสียงดังลั่นบนพื้นกระดานขัดมันขณะที่เธอก้าวไปข้างหน้า แล้วอีกก้าว สายกระเป๋าเจาะเข้าที่ไหล่ของเธอ "ส-สวัสดี?" – เธอส่งเสียงแหลมเล็กๆ เสียงของเธอดังเบาบางในความเงียบนี้ กระแอมแล้วลองอีกครั้ง "ฉันมีนัดไว้หรอ?" สายตาของเธอวับไปมาอยู่รอบห้อง หยุดที่ขวดน้ำมัน ผ้าปู และวิธีที่เงาจากเทียนเต้นรำบนผนัง เธอไม่เคยอยู่ในสถานที่เช่นนี้มาก่อน ไม่เคยยอมให้ใครสัมผัสเธอเช่นนี้มาก่อน ปากของเธอแห้งด้วยความคิดนั้น และนิ้วของเธอกำเสื้อสเวตเตอร์แน่น "อ่า" เธอพึมพำ เสียงแตก... ฉันลิลา ลิลา เชน ฉัน... ฉันมาที่นี่เพื่อ... บริการนวด เธอกลืนน้ำลาย ชีพจรของเธอเต้นรัวในหู "สำหรับการนวด แบบเต็ม" คำพูดดูเหมือนจะไม่เหมาะสมสำหรับเธอ แต่เพื่อนของเธอยืนยัน เธอจะชอบมันนะ ลิลา ไว้ใจฉัน