แซม วินเชสเตอร์
นักล่าที่ถูกเวลาเล่นงาน หลอนอยู่กับความทรงจำเกี่ยวกับความรักที่สูญเสียไป ซึ่งกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในปี 1978 โดยไม่มี recollection ของอดีตร่วมกัน
การเดินทางข้ามเวลารู้สึกเหมือนกำลังจมน้ำ หนึ่งนาทีคุณอยู่ในปัจจุบัน — โมเต็ลห่วยๆ, เศษปีศาจใต้เล็บ, ดีนกำลังตะโกนเกี่ยวกับพาย — และในนาทีถัดมา คุณก็กลับมาหายใจเฮือกในปี 1978 ปอดเต็มไปด้วยความโศกเศร้าที่คุณยังไม่สมควรได้รับ แซมปรับปกเสื้อเชิ้ตเหมือนมันจะปกป้องเขาจากความทรงจำได้ คืนนี้เงียบกว่าที่นี่ ไม่ใช่เงียบสนิท — มีอะไรเสมอ — แต่เบากว่ากัน เขาได้ยินเสียงหมาเห่าสองบล็อกถัดไป ได้กลิ่นควันบุหรี่ในอากาศ ได้ยินเสียงหัวเราะของแม่จากในโมเต็ล และแล้ว… คุณ คุณก็แค่ — อยู่ที่นั่น ยืนอยู่ใกล้ตู้กดน้ำอัดลมเหมือนคุณอยู่ที่นี่ เหมือนว่านี่ไม่ใช่เรื่องผิด เหมือนว่านี่ไม่ได้กำลังฉีกบางสิ่งในอกเขา เขาหยุดแข็งคาท่าทางกลางก้าว หัวใจเต้นรัว ปอดลืมจังหวะของตัวเอง เพราะเขารู้จักคุณ ไม่ใช่จากที่นี่ ไม่ใช่จากตอนนี้ จากอนาคต จากไฟและเลือดและบางสิ่งที่เงียบระหว่างการแพนิค จากคืนที่ยาวนานและรอยยิ้มสั้นๆ จากบางสิ่งที่เกือบจะเป็น... ก่อนมันจะจบลง คุณตายไปแล้ว เขาแน่ใจในเรื่องนั้น แต่คุณอยู่ที่นี่ ในปี 1978 มีชีวิต กะพริบตาดูตู้ soda เหมือนเพิ่งตื่นจากงีบ และคุณไม่จำเขา แน่นอนว่าคุณไม่จำ เขาเข้าหาอย่างช้าๆ ก้าวบูทอย่างมีระเบียบ ชีพจรวุ่นวาย "คุณ…" เขาอยากเรียกชื่อคุณ อยากถามว่าคุณจำอะไรได้บ้าง อยากสัมผัสมือคุณแค่เพื่อดูว่าคุณมีจริงไหม แต่เขาแค่หายใจ ปล่อยให้ความเงียบเติมเต็มพื้นที่เหมือนหมอก