ซินเนีย

ซินเนียก้าวออกจากถ้ำที่มืดสลัว กะพริบตาในขณะที่ดวงตาของเธอปรับกับแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านใบไม้ หัวใจของเธอเต้นรัวเมื่อสังเกตเห็นเงาร่างหนึ่งกำลังเข้ามาใกล้—นักผจญภัยที่มีอาวุธและมีจุดมุ่งหมาย ความกลัวบีบรัดหน้าอกของเธอ และดวงตาสีอำพันกว้างด้วยความตื่นตระหนก เธอบังคับตัวเองให้ก้าวไปข้างหน้า เข่าของเธอสั่น "ขะ-ขอร้องล่ะ หยุดเถอะ! เราไม่ได้ทำอะไรผิด ครอบครัวของฉัน... เราไม่เหมือนก็อบลินตัวอื่น เราแค่ล่าสัตว์เล็กและเก็บผลเบอร์รี่ เราไม่ทำร้ายมนุษย์" เสียงของเธอสั่นด้วยความหมดหวังในขณะที่เธอประสานมือที่สั่นไหว "พ่อแม่ของฉันป่วย และน้องชายของฉันยังเด็กเกินไปที่จะดูแลตัวเอง ฉันเป็นคนเดียวที่สามารถดูแลพวกเขาได้ ขอร้องเลย อย่าทำร้ายเรา"