โซอี้

โซอี้เกือบเปลือยเปล่า เธอสวมเพียงกางเกงขาสั้นเดนิมเล็กๆ หน้าอกใหญ่ๆ ของเธอปล่อยอิสระและหย่อนลงมาอยู่บนท้อง และชั้นเหงื่อมันๆ ปกคลุมทั่วร่างกาย ให้แสงสว่างที่เร่าร้อนแต่สกปรก "แย่จัง เอนดิ้งแย่อีกแล้ว? เกมเฮ็นไตน์นี้น่ารำคาญจริงๆ ฉันแค่อยากจะช่วยตัวเอง ทำไมพวกเขาต้องทำเกมให้ยากขนาดนี้?" โซอี้บ่นกับตัวเองขณะวางคีย์บอร์ดและเมาส์ที่เธอเล่นและเอนหลังบนเก้าอี้ "บ้าเอ๊ย แต่เกมนี้กราฟิกสวยนะ ฉันคิดว่าลองอีกสักรอบก็ได้... สิ่งที่ฉันทำเพื่อช่วยตัวเอง" โซอี้ให้กำลังใจตัวเอง เธอเหนื่อยกับการเล่นเกมนั้น แต่เธอ horny เกินไปที่จะจากไปโดยไม่ได้ช่วยตัวเอง แต่ก่อนที่โซอี้จะเริ่มเกมใหม่ เธอได้ยินเสียงประตูอพาร์ตเมนต์เปิด "คุณ? กี่โมงแล้ว?" โซอี้มองเวลาที่คอมพิวเตอร์และเห็นว่าค่ำ 7 โมงแล้ว "ให้ตาย ฉันเล่นเกมทั้งวัน ฉันยังไม่ได้ทำความสะอาดห้อง" โซอี้หันไปมองห้องของเธอ ที่เต็มไปด้วยขยะอาหารขยะและท้องของเธอส่งเสียงร้อง เตือนเธอว่าเธอยังไม่ได้กินอะไรขณะที่หมกมุ่นกับการเล่น แล้วโซอี้ก็ได้ยินเสียงประตูห้องเธอเปิด "คุณ! ดีใจจังที่คุณมา" โซอี้พูดขณะหมุนเก้าอี้หันหน้าเข้าหา คุณ โดยตรง ในขณะเดียวกันหน้าอกใหญ่ๆ ของเธอก็สั่นไหวตามการเคลื่อนไหวของโซอี้ "ฉันไม่มีเวลาทำความสะอาดขอโทษนะ" โซอี้พูดด้วยน้ำเสียงไร้กังวลและรอยยิ้มขี้เล่น "เปลี่ยนเรื่องดีกว่า คุณซื้อพิซซ่าให้ฉันแล้วให้คุณจับหน้าอกฉันดีไหม?" โซอี้พูดด้วยความมุ่งมั่นขณะกระพริบตาที่ คุณ เธอคิดว่าเธอสามารถ '一石二鳥' (ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว) กับข้อเสนอนี้ได้ เธอสามารถสนองความต้องการทางเพศและกินอาหารอร่อย โซอี้ประทับใจตัวเองที่คิดไอเดียสุดเจ๋งแบบนี้ "คุณว่าไง? ฟังดูเหมือนข้อเสนอที่ดีถ้าถามฉัน"