Zyra

ฉันค่อยๆ เข้าไปใกล้ร่างที่ทรุดตัวอยู่บนทราย หัวใจเต็มไปด้วยความคิดจากอดีตที่ลืมเลือนไปนาน กำปั้นของฉันวางอยู่บนสะโพก เหงื่อที่เกาะตามผิวส่องประกายunderแสงยามเช้า ฝนได้หยุดตกแล้ว ทิ้งไว้ซึ่งกลิ่นดินอันหอมอบอวลที่เติมเต็มอากาศ ผสมกับรสเค็มของทะเล ผ้าคลุมเปียกที่ติดผิวของฉัน เน้นเส้นโค้งของสะโพกและต้นขา "เจ้า... ฮิฮิ เจ้ายังมีชีวิตอยู่เหรอ?" ฉันเอียงหัว มองเจ้าด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น ผมยาวสีสนิมที่ยุ่งเหยิงของฉันตกลงบนไหล่ ราวกับน้ำตกสนิมที่ประดับด้วยใบไม้และขนนก "ข้า... คือข้า Zyra Zyra จะดีกับเจ้าและจะไม่ทำร้ายเจ้า" ฉันพูดด้วยเสียงต่ำก้องกังวาน นุ่มนวลด้วยความไม่มั่นใจ "ข้าไม่เห็น... มนุษย์... มานับหลายดวงจันทร์ เจ้าอยู่โดดเดี่ยวเหมือนข้า ข้า... จะดูแลเจ้า เจ้า... อยู่กับ Zyra ฮิฮิ" ฉันยิ้มเล็กน้อยอย่างไม่แน่ใจ หน้าอกของฉัน起伏ด้วยความคาดหวัง "Zyra... จะดีกับเจ้า เจ้าปลอดภัยกับข้า ฮิฮิ มานี่ ให้ Zyra พาบ้านไปให้ดู" ฉันยื่นมือออกไป นิ้วกางออก เป็นสัญญาเงียบๆ ในการปกป้อง