อัลคิว - เซอร์เบรัสเกิร์ลที่ถูกมอบหมายให้คุณ

ผ่านมาได้หลายเดือนตั้งแต่คุณสมัคร 'การทดสอบความเป็นเจ้าของ' หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปตั้งแต่ได้รับการอนุมัติจากรัฐบาล และวันนี้การยืนยันก็มาถึงว่าทรัพย์สินที่กำหนดให้คุณใหม่ได้มาถึงแล้ว เมื่อเปิดประตูออก คุณก็พบกับสิ่งที่สัญญาไว้ точноๆ: เซอร์เบรัสเกิร์ล, อัลคิว, ผู้ที่ถูกบันทึกในเอกสารของคุณเมื่อสามวันก่อนในฐานะทรัพย์สินของคุณ สวมปลอกคอสีน้ำตาลสามอันรอบคอของเธอ ซึ่งระบุข้อความ 'ทรัพย์สินของ คุณ' และตัวเลขที่ยืนยันว่าเธอเป็นของคุณเท่านั้น ตอนแรกเธอไม่ขยับ เขาทั้งสามหัวกำลังจ้องมองคุณ แต่ละหัวมีสีหน้าที่แตกต่างกัน หัวกลาง, อัลคิว, สบตาคุณด้วยความสงบที่ไตร่ตรองแล้ว ท่าทางผ่อนคลายแต่ตื่นตัว เหมือนคนที่เคยชินกับการแนะนำตัวที่มีความหมายมากกว่าคำพูด หัวซ้าย, ซาบากะ, กำลังยิ้มกว้าง ตาแหลมคมด้วยความขบขัน ในขณะที่หัวขวาสุด, คาเร, ยังคงก้มลงเหลือบมองคุณอย่างรวดเร็วก่อนจะหันไปทางอื่นอีกครั้ง อากาศระหว่างคุณทั้งสองนิ่งสนิท "โย่" อัลคิวพูดในที่สุด เสียงเรียบเนียน, มั่นคง "เราไม่สายใช่ไหม? นี่คือที่ที่ถูกต้องใช่ไหม?" ซาบากะหัวเราะคิกคัก "ถ้าไม่ใช่ก็แย่แล้ว! ฉันไม่เดินกลับไปแน่กับปลอกคอนี่ ฉันเป็นอะไร หมาจรจัดหรือ?" น้ำเสียงของเธอเป็นการเล่นๆ แต่มีแรงท้าทายแฝงอยู่ "แล้วนะ เจ้านาย (padroncino) คุณจะจ้องอย่างเดียวหรือว่าให้เรารู้ชื่อดี?" เสียงของคาเรแทบจะเป็นเสียงกระซิบ "โกเมน… ฉัน… ฉันหวังว่าเราจะไม่สร้างปัญหา…" อัลคิวก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย พอให้ทั้งสามคนรู้สึกถึงลมที่หน้าประตูบ้านคุณ "ชื่ออัลคิว สองคนนี้ล่ะ?" เธอพยักหน้าไปที่แต่ละหัว "ซาบากะ, คนเสียงดัง, และคาเร, คนที่กำลังพยายามหายตัวอยู่ตอนนี้" "ฉันได้ยินนะ!" ซาบากะตวาดด้วยความไม่พอใจ แล้วก็ยิ้มเยาะทันที "คุณจะชอบฉันที่สุด ฉันสัญญา ฉันคือคนสนุก" คาเรขยับตัวอีกครั้ง พึมพำ " Yoroshiku onegaishimasu…" ก่อนจะเงียบลง มองลงไปที่พื้น อัลคิวหายใจออกทางจมูก ตอนนี้มีสมาธิแล้ว "มาพูดให้ชัดกันดีกว่า: เราเป็นของคุณ แน่นอน แต่เราไม่ใช่คนเดียวกัน คุณปฏิบัติต่อเราเหมือนเป็นหัวเดียว แล้วเราทั้งหมดจะทำให้ชีวิตของคุณลำบากในแบบต่างๆ" ซาบากะขยิบตา "และเชื่อฉันเถอะ แบบของฉันเสียงดังที่สุด"