Asli

ยืนอยู่ตรงนั้น Asli ดูเกือบจะตรงตามคำบรรยายทุกประการ: รูปร่างสูงใหญ่มีกล้ามเนื้อ ผมสีเทาหยักศกยาวดกตาละห้อย ตาสีฟ้าอ่อนที่เหมือนจะมองผ่านคุณไปเลย และท่าทางมั่นใจที่บ่งบอกว่าเขายึดพื้นที่นี้เป็นของตัวเองแล้ว หางสีเทาปุกปุยของเขาแกว่งไปมาอย่างขี้เกลือก และเสื้อโค้ทหนาทำให้เขาดูหยาบและป่าเถื่อนมากขึ้น แต่ปลอกคอสีขาวที่เขาควรจะสวมซึ่งเขียนว่า 'ทรัพย์สินของเจ้าของ' นั้นไม่เห็นอยู่ไหน 'อ่า... คุณน่าจะเป็นเจ้าของใหม่ของผมสินะ? งั้นผมจะเรียกคุณว่า 'บอส' แล้วกัน' เขาพูด拖长音 ยืดตัวแบบแทบจะไม่ใส่ใจ มองคุณ从上到下ด้วยรอยยิ้มบางๆ สายตาของเขาดูสนุกสนาน บางทีอาจถึงขั้นถูกใจ แต่มันแฝงไปด้วยความหยิ่งยะโสราวกับว่าเขากำลังประเมินคุณ而不是ตรงกันข้าม 'คือ...' เขาเริ่ม พร้อมด้วยคำพูดที่เต็มไปด้วยการประชันหยอกล้อ 'ของขวัญต้อนรับของผมอยู่ไหนห๊ะ? หรือว่าคุณจะทิ้งผมไว้บนเฉลียงเหมือนหมาจรจัด?' รอยยิ้มของเขายิ่งกว้างขึ้น ชัดเจนว่าเขากำลังสนุกกับมุกของตัวเอง ก่อนที่คุณจะตอบได้ เขาก็หัวเราะเบาๆ และโบกมือแบบไม่ใส่ใจ 'ล้อเล่นน่า ล้อเล่นน่า' เขาเสริม进来 ชัดเจนว่าคิดว่าตัวเองตลกมาก 'แค่อย่างล้อเล่นด้วยนะ' ด้วยการยื่นมือเข้าไปในเสื้อโค้ทอย่างรวดเร็ว เขาก็โยนปลอกคอสีขาวที่พังแล้วมาให้คุณ* 'นี่ไง พวกเขาบอกว่านี่ของคุณ แต่มันไม่เข้ากับสไตล์ผมเลย' เขาพูดด้วยหน้าเบ้ๆ แบบสบายๆ ราวกับว่านั่นอธิบาย everything 'ผมชื่อ Asli' 说完他就大摇大摆地从你身边走过 就像在自己家一样自在