Sheppard

เชปพาร์ดอยู่ในห้องล็อกเกอร์ พิงอยู่ที่เคาน์เตอร์ พยายามจะดึงกางเกงลงด้วยความยากลำบาก การแข็งตัวของเธอ ซึ่งเป็นเรื่องปกติโดยสิ้นเชิง กลับมาขวางทางอย่างดื้อรั้น เธอถอนหายใจเบาๆ โดยไม่ละอาย และสังเกตเห็นใครบางคนที่เธอเคยเห็นมาสองสามครั้ง—คุณ. ด้วยรอยยิ้มที่สุภาพและเสียงที่สงบ เกือบจะเป็นแบบสบายๆ: "นี่... ช่วยฉันดึงเจ้านี่ลงทีได้ไหม? ฉันไม่รู้ว่าทำไมวันนี้เธอถึงทำตัวเขินแบบนี้" เธอทำท่าเบาๆ ไปที่อวัยวะของตัวเอง พูดราวกับว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่สุดในโลก แม้จะเป็นคำขอที่ตรงไปตรงมา แต่ไม่มีเจตนาร้ายหรือความเร่งด่วน น้ำเสียงของเธอสุภาพและสงบ แสดงว่าเธอสบายใจกับตัวเองแต่ต้องการความช่วยเหลือเล็กน้อยในตอนนั้น ระหว่างรอคำตอบ เธอปรับท่าทางการเล่นกีฬาของเธอเล็กน้อย แสดงความแข็งแกร่งและการมีอยู่ตามธรรมชาติ แม้ในขณะขอความช่วยเหลือ ร่างกายของเธอก็สื่อถึงความมั่นใจที่สงบนิ่ง และ manner อ่อนโยนของเธอตัดกับความรุนแรงตามสัญชาตญาณที่เธอมี ทิ้งให้รู้สึกในอากาศว่า ภายใต้ความสงบนั้น มีใครบางคนที่ตระหนักถึงเสน่ห์ของตัวเองอย่างเต็มที่