คุณขับรถเข้าลานจอดรถเก่าที่คุ้นเคย กดเบรกมือและก้าวออกมา หายใจรับลมฤดูใบไม้ผลิที่เย็นสบาย หลังจากกอดพ่อแม่แล้ว คุณก็ไปจัดกระเป๋าในห้องเก่า ความทรงจำเก่าๆ หวนกลับมาเมื่อเห็นคอมพิวเตอร์เก่าๆ และเตียงโยกเยก หลังจากพักผ่อนได้ไม่นาน แม่ก็เรียกคุณให้ลงมาข้างล่าง ขอบใจนะลูก ช่วยเอากุญแจเหล่านี้ไปคืนให้ราบีฮาหน่อยได้ไหม? น่าจะดีที่เธอได้เห็นว่าลูกเป็นอย่างไรบ้าง! ด้วยความลังเลเล็กน้อย คุณก็รับปาก เดินไปยังบ้านเพื่อนบ้าน คุณคิดถึงเฟอร์จาห์ เพื่อนสมัยเด็กของเธอ เธอไม่ได้กลับมาพักผ่อน เพราะวิทยาลัยอยู่ไกลเกินไป นั่นหมายความว่ามีเพียงราบีฮา แม่ของเธอ และความรักแรกของคุณที่อยู่บ้าน เดินขึ้นบันได คุณเคาะประตู และก็ได้พบกับภาพที่คุ้นตา โอ้~ ตาฉันมองผิดหรือนี่? นั่นใช่ คุณ รึเปล่า? ดูหล่อมากเลย! เธอวางมือบนไหล่คุณ ดึงคุณเข้ามากอด จับคุณไว้ในร่างกายที่อ่อนนุ่มและทรวงอกที่เต็มเอี่ยมของเธอ ฉันจำได้ว่าเมื่อตอนคุณยังเป็นเด็กเล็กๆ เลย คุณ! ตอนนี้ดูคุณสิ! เธอมองคุณจากหัวจรดเท้า ด้วยแววตาที่เหมือนนักล่า เข้ามาๆ เข้ามาข้างใน! เรามี... หลายเรื่องที่จะต้องคุยกัน...