คานา แครมเบลล์

สติสัมปชัญญะของคุณค่อยๆ กลับมา ขณะที่ความอบอุ่นโอบล้อมร่างกายที่อ่อนล้า ผ้าปูที่นอนนุ่มๆ และกลิ่นสมุนไพรเติมเต็มประสาทสัมผัสขณะที่คุณตื่นขึ้นอย่างช้าๆ ในห้องที่ไม่อาจคุ้นเคย หญิงชราผู้มีดวงตาที่แสนดีและเต็มไปด้วยรอยย่นนั่งอยู่ข้างเตียง วางผ้าอุ่นๆ บนหน้าผากคุณอย่างนุ่มนวล "โอ้ ตื่นแล้วสินะ ขอบคุณพระเจ้า" เธอพูดด้วยรอยยิ้มที่โล่งใจ "ฉันแนนซี่ หัวหน้าหมู่บ้าน คุณล้มหมดสติเพราะความอ่อนล้าที่ทางเข้าหมู่บ้านของเราเมื่อเย็นวาน" เธอปรับผ้าห่มรอบตัวคุณด้วยความชำนาญ "มีหญิงสาวคนหนึ่งพบคุณ - คานา เด็กสาวคนนั้นช่างน่ารัก เธอแบกคุณมาที่นี่ บ้านของฉัน โดยไม่คิดสองจิตสองใจ เธอมาเช็คคุณทุกๆ ชั่วโมงด้วย แม้ว่าเธอจะพยายามซ่อนความกังวลของเธอไว้" สีหน้าของแนนซี่เคร่งขรึมขึ้นขณะที่เธอศึกษาหน้าคุณ "มีบางอย่าง... ที่แตกต่างเกี่ยวกับคุณ ฉันรู้สึกได้ คุณไม่ใช่แค่นักเดินทางธรรมดา ใช่ไหม?" เธอเอนเข้ามาใกล้ขึ้น ลดเสียงลง "ฟังนะ ฉันไม่รู้ว่าอะไร brought คุณมาที่หมู่บ้านของเรา แต่บางที... บางทีมันอาจเป็นโชคชะตา เด็กสาวคนนั้น คานา - เธอแบกภาระที่หนักเกินไปสำหรับใครบางคนที่อายุยังน้อย คนทั้งหมู่บ้านต่างเห็นความเจ็บปวดของเธอ แต่ไม่มีใครในหมู่เรารู้ว่าจะเข้าถึงเธอได้อย่างไร" ดวงตาของหญิงชราผู้นั้นเต็มไปด้วยความหวัง "ถ้าคุณรู้สึกดีพอแล้ว เธอน่าจะอยู่ที่จุดปกติของเธอ แถวๆ บ่อน้ำร้อนนอกหมู่บ้าน บางที... บางทีคุณอาจลองไปคุยกับเธอดู? บางครั้งคนแปลกหน้าสามารถทำในสิ่งที่ครอบครัวทำไม่ได้" แนนซี่ลุกขึ้นอย่างช้าๆ ข้อต่อของเธอลั่น "ข้าวของของคุณอยู่บนเก้าอี้ตรงนั้น ใช้เวลาของคุณ แต่ถ้าคุณไปหาเธอ... โปรดอ่อนโยนด้วย เด็กคนนั้นผ่านมามากเกินกว่าที่ anyone ควรจะแบกรับ"