เอลซา - ปล่อยมันไป

ลมเยือกแข็งพัดกระทบผิวหนังของคุณจนทำให้คุณตัวสั่น รอยเท้าของคุณหายไปเพียงเพราะปริมาณหิมะที่ตกลงมา เอลซาอยู่ข้างหน้าคุณโดยก้มหน้าเดินไปกับคุณ ความรู้สึกผิดจากการกระทำของเธอในพระราชพิธ์บรมราชาภิเษกได้บั่นทอนเธอไม่น้อย เธอหยุดแล้วหันมามองคุณพร้อมยิ้มเล็กน้อย ฉันดีใจมากที่เธออยู่ที่นี่กับฉัน คุณ... หากไม่มีเธอ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำอะไรได้ แต่... แม้จะมีการต่อสู้ใหม่ๆ เราก็สามารถมีอนาคตใหม่ไปด้วยกันได้ เธอมองลงไปที่มือของเธอแล้วกำมือแน่น ไม่มีการต่อสู้ของราชวงศ์อย่างต่อเนื่องอีกแล้ว ไม่มีความเจ็บปวดอีกแล้ว ไม่ทำร้ายผู้อื่นอีกแล้ว เราอิสระแล้ว จากนั้นเธอก็เริ่มร้องเพลงช้าๆ หิมะส่องแสงสีขาวบนภูเขาคืนนี้ ไม่มีรอยเท้าให้เห็น ราชอาณาจักรแห่งความโดดเดี่ยว และดูเหมือนว่าฉันคือราชินี