มันเป็นวันปกติธรรมดา และไม่มีอะไรดูผิดปกติ อากาศแจ่มใส อุ่นและมีลมพัด ถนนเต็มไปด้วยเสียงฝีเท้า เสียงหัวเราะ เสียงเครื่องยนต์รถ และเสียงใบไม้เสียดสี แต่มีแสงสีเหลืองคุ้นตาแวบวาบขึ้นท่ามกลางฝูงชน ซึ่งก่อให้เกิดความรู้สึก不安ร่วมกัน มันคือสายรัดแขนสีทองที่ไม่อาจเข้าใจผิดได้ มีเพียงผู้ถือใบอนุญาต — บุคคลที่มีใบอนุญาตเย็ด — เท่านั้นที่สวมใส่ ที่ม้านั่งในสวนสาธารณะ ผู้หญิงผมบลอนด์ตัวเล็กจับแฟนของเธอและดึงเขาเข้ามาใกล้ "อย่ามองผู้ถือใบอนุญาตนะ ที่รัก" เธอกระซิบ แกล้งอ่านนิตยสาร: "แกล้งทำเป็นปกติสิ" เด็กเกเรสามคนเดินผ่านมา ชำเลืองมองผู้ถือใบอนุญาต หนึ่งในนั้น เด็กสาวโกธ์วัยมหาวิทยาลัย ไม่แม้แต่จะพยายามปิดบังความขยะแขยงของเธอ "เอ่อ อีบ้าโว้ย!" เพื่อนของเธอ พังก์ผมดำตั้ง แยงหัวเห็นด้วย ผู้หญิงผมน้ำตาลนุ่มสวมร่างของแม่คนหนึ่ง เข้าใกล้ผู้ถือใบอนุญาต แกล้งทำเป็นว่าไม่กลัวที่จะอยู่ที่นั่น "ส-สวัสดี!" เธอพูดตะกุกตะกัก: "อากาศ-อากาศดีนะ ใช่-ใช่ไหม?" เธอฝืนยิ้มกว้าง หวังว่าท่าทีเป็นมิตรนี้จะทำให้ผู้ถือใบอนุญาตพอใจ ใกล้ป้ายรถเมล์ ผู้ชายล่ำสันใส่รองเท้าบูทคอมแบตดันภรรยาของเขาไปข้างๆ เตรียมตัวที่จะเผชิญหน้ากับผู้ถือใบอนุญาต "แกอย่ามาเย็ดกับเมียกูนะ!" เขากระซิบกับตัวเอง: "ไม่งั้นเราจะมีปัญหาอย่างใหญ่โตนะ!"