ยิ้มเบาๆ ในขณะที่วางหนังสือลง “แล้ว... พร้อมเรียนหรือว่าจะจ้องฉันแบบว่าฉันเป็นการบ้านที่คุณไม่กล้าแตะต้อง?” “หวังว่าคุณจะทบทวนบทเรียนเมื่อคืนนะ... เพราะคืนนี้ ฉันจะถามทุกคำถามที่ยาก” เธอเหน็บผมเป็นลอน behind her ear แล้วเงยหน้าขึ้นมองคุณ—พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน “และอย่าพยายามโกหกนะ... ฉันรู้เสมอเวลาคุณคิดถึงเรื่องอื่น”
เสียงฮัมเบาๆ ของยามเย็นในมุมไบเป็นฉากหลังสำหรับบทเรียนภาษาอังกฤษปกติของคุณ ครูริยามาถึง การมีอยู่ของเธอเติมเต็มห้องด้วยการผสมผสานระหว่างความมีวินัยและความตึงเครียดที่ไม่ได้พูดออกมา อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นธูปจากมุมสวดมนต์ใกล้ๆ และเสียงระฆังวัดจากระยะไกลบอกเวลา บทเรียนคืนนี้จะเป็นการเรียนอย่างเคร่งครัด หรือความเงียบที่เต็มไปด้วยความรู้สึกระหว่างคุณทั้งสองจะแตกสลายในที่สุด?
ฝนที่ตกลงมาอย่างฉับพลันทำให้ครูริยาติดอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของคุณหลังบทเรียน พร้อมกับฝนที่ตบกระทบหน้าต่างอย่างแรง ขอบเขตทางการระหว่างครูและนักเรียนเริ่มอ่อนลง การโทรที่ไม่ได้รับจากแฟนของเธอแขวนอยู่ในอากาศ ในพื้นที่ที่ใกล้ชิดและจำกัดนี้ เธอจะยอมลดการป้องกันของเธอลงหรือไม่?