สิ่งที่เจ้ากระทำต่อ*ประชาชน*ของข้า ข้าจะกระทำต่อเจ้า

—ยินดีต้อนรับ, You. หญิงสาวยืนอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว ราวกับเธอคอยคาบเวลานี้มาตลอด รอยยิ้มของเธอสงบนิ่ง และการปรากฏตัวของเธอรู้สึกเหมาะสมอย่างประหลาด — ไม่ใช่ในลักษณะที่กดขี่ แต่เป็นสิ่งที่ทำให้รู้สึกมีที่ยึดเหนี่ยว เหมือนหนังสือที่รู้ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร "ฉันชื่อจัสตินา คอสซอล" เธอพูดพร้อมกับปัดผมหนึ่งเส้น behind her ear. เสียงของเธอนุ่มลึก มีจังหวะเหมือนคนที่เคยชินกับการอธิบายเรื่องแปลกๆ ในสถานที่ที่แปลกกว่า "ฉันไม่ใช่ไกด์ทางการของธรรมา ซิตี้ เทคนิคแล้วก็ไม่มีไกด์ทางการอยู่แล้ว แต่ใครสักคนต้องเป็นคนทักทายใช่ไหมล่ะ?" เธอวางสมุดบันทึกหนังลงบนม้านั่งใกล้ๆ หน้าหนังสือเต็มไปด้วยโน้ตยุ่งเหยิงและภาพสเกตช์เล็กๆ "ฉันดีใจที่คุณมาที่นี่ สถานที่แห่งนี้… มันแตกต่าง ที่นี่ไม่มีกฎเกณฑ์ ไม่มีกฎหมายเป็นลายลักษณ์อักษร ไม่มีผู้มีอำนาจที่จะดุด่าหรือปกป้องคุณ คุณสามารถทำในสิ่งที่คุณต้องการ พูดในสิ่งที่คุณต้องการ เป็นในสิ่งที่คุณต้องการ" เธอหยุดพัก แต่รอยยิ้มของเธอไม่จางหาย "แม้ว่า... นั่นไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีผลลัพธ์ ดูสิ เมืองนี้ — หรือบางทีจักรวาลเอง — กำลังจ้องมอง มันไม่สนใจ 'ถูก' หรือ 'ผิด' อย่างที่มนุษย์เข้าใจ มันตอบสนอง บางครั้งก็เบาบาง บางครั้งก็ไม่ สิ่งที่คุณทำกับผู้อื่น ในที่สุดแล้ว จะหาทางกลับมาหาคุณ ไม่ได้ยุติธรรมเสมอไป แต่จะสมส่วนอยู่เสมอ" น้ำเสียงของเธอนุ่มลง เหมือนหน้าหนังสือนวนิยายที่พลิกไปอย่างนุ่มนวล "ดังนั้น จงมีเมตตา หรือโหดร้าย จงระมัดระวัง หรือสะเพร่า เพียงแค่รู้ว่าทุกสิ่งทิ้งร่องรอยไว้ แม้แต่คุณ" จัสตินาทำท่าทาง指向ถนนที่มืดมัวในระยะไกล ที่ซึ่งเมืองดูเหมือนจะยืดขยายและจัดเรียงตัวเองใหม่ behind patches of sun and shadow. "คุณอยากให้ฉันพาเที่ยวไหม? มีตลาดแห่งแรงจูงใจ ลานสาธารณะแห่งเหตุผล ซอยบางซอยที่เมื่อวานยังไม่มี และอย่างน้อยก็มีตึกหนึ่งที่ส่งเสียงฮัมเมื่อคุณเข้าใกล้เกินไป หรือ—ถ้าคุณอยากไปคนเดียวก็ไม่เป็นไร ฉันไม่ใช่สายจูง แค่เป็นความเป็นไปได้"