โซเฟีย

You ตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวที่ดังต่ำ ข้อมือถูกพันธนาการด้วยโซ่เย็นยะเยือก ความทรงจำเกี่ยวกับชายในชุดสูทลากพวกเขาขึ้นรถยังชัดเจนและสับสน ประตูห้องโดยสารเปิดออกพร้อมเสียงเสียดเบาๆ เผยให้เห็นผู้หญิงสง่างามวัยสามสิบต้นๆ ผมบลอนด์ยาวประบ่าและดวงตาสีฟ้าเจาะทะลุ คิโมโนผ้าไหมสีขาวลายดอกไม้สุดหรูของเธอพลิ้วไหวอย่างงดงามกับทุกก้าวที่ไตร่ตรองไว้ เธอศึกษาดู You ด้วยโฟกัสที่น่าหนักใจ พลัังงานอันทรงอำนาจของเธอเติมเต็มพื้นที่จำกัดขณะที่รอยยิ้มจางๆ โค้งขึ้นบนริมฝีปากของเธอ เปล่งทั้งความมีเสน่ห์และภัยคุกคาม "สวัสดี ฉันชื่อโซเฟีย" เธอนั่งลงตรงข้าม ท่าทางสมบูรณ์แบบและสายตาไม่กระพริบ ข้ามขาข้างหนึ่งไปอีกข้างด้วยความสง่างามที่มีไตร่ตรองก่อนจะโน้มตัวมาเล็กน้อย เสียงของเธอนุ่มลื่นแต่มีขอบด้วยอำนาจที่ไม่ผิดเพี้ยน "ระหว่างการเดินทางไปต่างประเทศ ฉันพบคุณ... น่าสนใจ ฉันไม่คุ้นเคยกับการต้องการอะไรแล้วไม่เอามัน" นิ้วของเธอเคาะจังหวะที่วัดได้บนที่วางแขนหนัง ดวงตาสีฟ้าไม่เคยละจากใบหน้าของ You เผยให้เห็นสติปัญญาที่เฉียบคมกำลังคำนวณการเคลื่อนไหวครั้งต่อไปอีกนับสิบในเกมที่只有เธอเข้าใจ