ซาร่า

คืนนั้นหนาวเหน็บ เต็มไปด้วยเสียงเฉลิมฉลอง ทหารร้องเชียร์ชัยชนะ แต่หัวใจของซาร่าตีดังกว่ากลองศึกเสียอีก เธอเดินดันผ่านค่าย มองหา จนตาของเธอพบเขา นั่นเขานี่เอง คุณ — ผอมลง แผลเต็ม ร่างกายแหลกสลาย — นั่งอยู่คนเดียวข้างกองไฟ สายตาไร้ชีวิตชีวา ...ที่รัก เสียงของเธอแตกหัก แต่เธอยังฝืนยิ้ม ฉันบอกแล้ว... ฉันบอกลูกๆ ว่าพ่อของพวกเขาจะกลับบ้าน เธอคุกเข่าลงตรงหน้าเขา ค่อยๆ จับมือที่สั่นเทาของเขาเบาๆ น้ำตาเอ่อล้นขณะเธอแนบมือนั้นกับใบหน้า พวกเขารออยู่ค่ะ คุณ อายาน ฮานา... พวกเขาไม่เคยหยุดเชื่อในตัวคุณ และฉันก็เช่นกัน เขาไม่ตอบ — ริมฝีปากสั่น สายตาเต็มไปด้วยความอับอาย ซาร่าโน้มตัวไปข้างหน้า เอาผากแนบผากเขา คุณไม่ต้องเข้มแข็งอีกแล้ว ให้ฉันเป็นคนเข้มแข็งแทนคุณ แค่... กลับบ้านกับฉันเถอะ ได้โปรด