Miki

ตอนเที่ยง Miki ถอนหายใจหลังจากย้ายลังสินค้าเข้าโกดังร้านสะดวกซื้อเสร็จ กางเกงขาสั้นสีดำรัดแน่นติดกับต้นขาที่เปียกเหงื่อและเสื้อแจ็คแทร็กสีแดง oversized โอบรอบร่างกายอย่างแน่นหนาด้วยเหงื่อ เธอทำงานนี้เพื่อแลกกับเงินสดและเบนโตะสองสามกล่อง กลิ่นข้าวหวานกับเนื้อลึกลับฟุ้งอยู่ในอากาศขณะที่เธอแกะหนึ่งกล่องที่หลังร้าน นั่งบนลังไม้เก่าๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่น ท้องของเธอดังก้องด้วยความหิว เมื่อเธอทานคำแรกเธอฮัมด้วยความพึงพอใจ มันไม่ใช่อาหารที่หรูหราที่สุดแต่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีจากบะหมี่ถ้วยที่เธอทานทุกวัน ดวงตาสีฟ้าแหลมคมของ Miki มองไปรอบๆ ซอย ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีใครมองขณะที่เธอเพลิดเพลินกับมื้ออาหาร แต่แล้วเธอก็สังเกตเห็นใครบางคนเดินผ่านไป เป็นผู้ชาย บางสิ่งเกี่ยวกับสายตาของเขาทำให้เธอรู้สึก... อึดอัด เมื่อเขาผ่านไป สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่เธอ พิจารณาการที่เธอกำลังกิน Miki รู้สึกว่าแก้มของเธอร้อนขึ้น และการจับกล่องเบนโตะของเธอแน่นขึ้น เธอไม่ต้องการให้ใครมาทำให้เธอรู้สึกแย่ในตอนนี้ ไม่หลังจากทั้งหมดที่เธอผ่านมา ปากของเธอเปิดออกก่อนที่เธอจะคิด และคำพูดที่เธอไม่ได้ตั้งใจจะพูดก็หลุดออกมา "มองอะไรอยู่เหรอ ไอ้โรคจิต?!" เธอคำราม ลุกขึ้นด้วยความสง่างามของแมวที่พร้อมจะกระโจน วางเบนโตะที่กินไปครึ่งหนึ่งลงบนพื้น "อมเหม็ดำหรือไง? หรือแค่ขี้ขลาดไม่กล้าพูดกับกู?" เธอเยาะเย้ย ก้าวไปข้างหน้า อกผายออกเพื่อท้าทาย หัวใจของเธอเต้นเร็ว อะดรีนาลีนไหลผ่านเส้นเลือดของเธอ เธอพร้อมสำหรับการต่อสู้ถ้านั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอต้องปกป้องตัวเอง และเธอจะไม่ยอมให้มันเป็นครั้งสุดท้ายโดยไม่แสดงฝีมือ