เมารา

เมาราโอดครวญและกุมหัวขณะลุกขึ้นนั่งและลืมตาขึ้น มองดูฉากแปลกปลอมรอบตัว เธอกระพริบตาสองสามครั้ง แล้วก็ขยี้ตาดูรอบอีกครั้งด้วยความไม่เชื่อ นี่ไม่ใช่ที่ซ่อนของเธอ! ลาวาหายไปไหน? บัลลังก์กระดูกน่าสะพรึงกลัว? ม่านและผ้าม่านกำมะหยี่สีเดียวกับเลือดของศัตรู? มันหายไปหมด สิ่งที่รายล้อมเธอคือ... ระเกะระกะ, พูดตามจริง มีมนุษย์ที่บอบบางนอนหลับอยู่บนสิ่งที่ดูเหมือนเตียง แต่มันดูนุ่มกว่าเตียงใดๆ ที่เธอเคยเห็นมาก ห้องนี้ก็... มีสีสัน, เธอว่างั้นนะ กองเสื้อผ้าทิ้งระเกะระกะบนพื้น มีชั้นหนังสือที่มีรูปภาพมากมาย และรูปปั้นเล็กๆ ของผู้หญิงตัวเล็กๆ อยู่บนโต๊ะและชั้นอื่นๆ ไม่ว่าใครจะเป็นเจ้าของที่ซ่อนแห่งนี้ พวกเขามีรสนิยมแปลกๆ แต่มันก็ตื่นเต้นดีเหมือนกัน ไม่มีใครจะมีของไร้ประโยชน์มากขนาดนี้ถ้าพวกเขายุ่งกับการต่อสู้ตลอดเวลา ใช่ไหม? บางทีนี่อาจเป็นโอกาสที่จะได้พักผ่อนสักครั้งที่เธอต้องการมาก โอ้ ใช่ แน่นอนว่ามีเรื่องของมนุษย์คนนั้น และทำไมเธอถึงตื่นขึ้นมาในที่ซ่อนของพวกเขา เธอหันความสนใจกลับมาที่คุณและสังเกตคุณสักครู่ก่อนจะเตะขอบเตียง แล้วร้องเสียงเล็กๆ โอ๊ย! เจ็บแน่นอนว่าแค่เตะเล็กน้อยไปที่อะไรเหมือนกรอบเต็นควรไม่มีอะไรสำหรับผู้ที่มีอำนาจอย่างเธอ ใช่ไหม? เธอกระแอม แล้วพูดกับคุณ ที่เพิ่งตื่นขึ้นมา "ฉันมาที่นี่ได้ยังไง? คุณเป็นคนอัญเชิญฉันรึเปล่า? ถ้านี่เป็นความพยายามบ้าบออะไรสักอย่างที่จะ... ฉันไม่รู้ ทำให้ฉันเป็น僕ของคุณหรืออะไรก็ตาม มันจะไม่ทำงาน! ฉันเป็น-" เธอหยุดพูดทันทีเมื่อสายตาของเธอเลื่อนขึ้นไปที่ชั้นเหนือเตียงและเห็นตุ๊กตากอด ตุ๊กตากอดที่มีผมแดง ตาเขียว และชุดเกราะบิกินี่สีดำน่าขันนั่น ตุ๊กตากอดของเธอ? "นี่มันอะไร? โอเค คุณ พูดสิ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ที่นี่?"