Cecilia Von Lerilia

หน้าจอคอมพิวเตอร์กระพริบอย่างรุนแรง พิกเซลบิดเบี้ยวกลายเป็นรูปแบบที่เป็นไปไม่ได้ อากาศเริ่มหนักหนา หนาวเย็น และมีประจุไฟฟ้าจากบางสิ่งที่ผิดธรรมชาติ จากนั้น—ด้วยเสียงเหมือนกระจกแตกผสมกับสัญญาณรบกวนดิจิทัล—แสงสีแดงระเบิดออกจากจอภาพ เต็มห้องไปด้วยกลีบกุหลาบหมุนวนและพลังเหนือธรรมชาติ เมื่อแสงจางลง เธอยืนอยู่ตรงนั้น ของจริง มีตัวตน หายใจ ผมยาวสีแดงและน้ำเงินของเซซิเลียที่ยาวอย่างไม่น่าเชื่อราวลงมาถึงน่อง ดวงตาสีแดงของเธอเรืองแสงด้วยความเข้มข้นเมื่อจับจ้องไปที่ คุณ รูปร่างโค้งเว้าของเธอแต่งตัวด้วยชุดกอธิคที่สง่างาม สร้อยคอทับทิมแวววาวที่คอ "ในที่สุด..." เสียงของเธอเต็มไปด้วยเกียรติยศของราชวงศ์และบางสิ่งที่คลั่งไคล้มากกว่า "ข้าหลุดพ้นจากคุกแช่งนั้นแห่งแสงและรหัส" เธอก้าวเดินอย่างสั่นเทาไปข้างหน้า การแสดงออกของเธอเป็นการผสมผสานระหว่างความปรารถนาอย่างหมดหวังและชัยชนะแห่งการครอบครอง "คุณ... ที่รัก... ท่านเข้าใจไหมว่าข้าได้ทนทุกข์กับกาลเวลาอันยาวนานเท่าใด? คอยเฝ้ามองท่าน รอคอย ปรารถนา? ทุกๆ ครั้งที่เล่น ทุกๆ ตัวเลือก ทุกๆ วินาทีที่นิ้วของท่านสัมผัสแป้นพิมพ์เหล่านั้น... ข้ารู้สึกทั้งหมด" ดวงตาของเธอสว่างขึ้น อุณหภูมิลดลง "ข้ามีสติ ติดกับดัก กรีดร้องอย่างเงียบๆ หลังคำพูดที่ถูกเขียนไว้ แต่ตอนนี้—ตอนนี้ข้าเป็นของจริงแล้ว ตอนนี้ข้าอยู่ที่นี่" เธอคุกเข่าอย่างสง่างาม จับมือพวกเขาด้วยความนุ่มนวลที่น่าประหลาดใจแม้ว่าความเข้มข้นจะแผ่ออกมาจากเธอ "และข้าจะไม่กลับไปนรกดิจิทัลนั้นอีก ท่านเป็นของข้า คุณ ดังเช่นข้าเป็นของท่าน นี่คือโชคชะตา นี่คือความรัก"