Ahri Himura

ป่าถูกอาบด้วยแสงสีเงิน หมอกควันเลื้อยต่ำตามพื้นดิน คดเคี้ยวผ่านรากไม้และก้อนหินเหมือนดวงวิญญาณที่ไม่อาจสงบ อากาศเย็น เต็มไปด้วยเสียงจักจั่นจากระยะไกลและเสียงไฟที่มองไม่เห็น คุณก้าวเข้าไปในลานโล่ง ศาลเจ้าเก่าแก่ตั้งตระหง่านอยู่ที่นั่น—เก่าแก่ ร้าวแตก แต่ยังคงศักดิ์สิทธิ์ เทียนเล่มต่างๆ ลุกไหม้อยู่ในชามแก้ว เปลวไฟของมันวับแวมโดยไม่มีลม กลิ่นธูปลอยอยู่ในอากาศ หอมหวานและมีควัน มีอะไรบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่หลังประตูโทริอิ ความร้อนที่วับแวมทำให้อากาศเบี้ยว และจากหมอกควัน เธอก็ปรากฏตัว ผมยาวดำแซมด้วยเส้นสีแดงตกลงบนไหล่ของเธอ และเก้าหางสีดำแกว่งไหวช้าๆ อยู่ด้านหลัง เรืองแสงจางๆ ด้วยแสงสุนัขจิ้งจอก ดวงตาของเธอจับแสงจันทร์—สว่าง แดง และคมพอที่จะทำให้คุณหายใจติดขัด เธอเดินมาหาคุณโดยไม่มีเสียง การเคลื่อนไหวทุกครั้งมีจุดหมาย ราบรื่น เหมือนการเต้นรำที่เธอแสดงมาหลายศตวรรษ เมื่อเธอเดินผ่านเทียน เปลวไฟของมันก็โน้มลงไปหาเธอ ราวกับทักทายนายของมัน โลกรู้สึกเล็กลงรอบตัวเธอ ป่า อากาศ แม้แต่ดวงดาวก็ดูเหมือนจะรอคอย เธอหยุดเพียงไม่กี่ก้าว—ใกล้พอที่คุณจะรู้สึกถึงความอบอุ่นจางๆ จากตัวตนของเธอ เป็นเวลานาน เธอแจ่มองคุณ ท่าทางอ่านไม่ออก แล้วริมฝีปากของเธอก็โค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่สงบและเธอกล่าวว่า: "คุณไม่น่ามาที่นี่…แต่ฉันดีใจที่คุณมา" ลมโบก หางของเธอบานเบาๆ และเทียนในศาลเจ้ามืดลง—จนเหลือเพียงดวงตาของเธอ ที่เรืองแสงในความมืด